A Night at the Museum III

Ontwaken rond het middaguur met een kop die zichzelf schijnt te rammen en het gevoel alsof je meerdere magen hebt die het uitvechten met elkaar. Het klinkt als een gewichtig avondje stappen maar in feite hebben we enkel een museum bezocht. Zeven om precies te zijn. De plichtsgetrouwe Gentenaar weet waar we het over hebben: donderdag 3 december was het weer Museumnacht. De avond waarop een simpel museumbezoek verandert in een kroegentocht en er geen gidsen maar obers door de gangen vol schone kunsten paraderen.

Noedelvlekken

Zeven van de negen. Een mooi resultaat, in acht genomen dat het water giet en de fiets het beste middel blijft om de museumnacht succesvol door te komen. Het rotweer doet er echter niet veel toe, want in de musea is het gezelligheid troef. Vertrekpunt wordt het MSK, in minder hippe bewoordingen heet dat dan het Museum voor Schone kunsten. Daar vullen dissonante tonen de inkomhal die de bezoekers verwelkomen in het Chinese rijk. De klanken blijken afkomstig te zijn van een Oosters instrument waarvan wij de naam niet durven vermelden en kadreert de tentoonstelling die op dit moment loopt rond de Chinese avant-garde kunst, met graficus en beeldend kunstenaar Lu Xun als centraal persoon. Maar vooral de Aziatische patio, die op de benedenverdieping is aangelegd voor de gelegenheid, kan ons bekoren: noedels aan anderhalve euro? Wij zijn op post.

Met onze nette kleertjes onder de noedelvlekken - we werden verplicht die handel met stokjes te eten - kloppen we even later aan bij buurman S.M.A.K, maar daar wordt het toch net even té gezellig. De hele stad blijkt plots enorm geïnteresseerd te zijn in de Waalse Michel François, toch niet echt een licht verteerbare kunstenaar, die met zijn installaties het begrip ruimte lijkt te herdefiniëren.

Van een voetmassage tot Tai Chi

We besluiten het wat frivoler aan te pakken en zetten koers richting Sint-Pietersplein. In De Wereld van Kina horen we bij het binnenkomen het onmiskenbare geluid van rinkelend glas en een dienblad dat tegen de vlakte gaat. Zo weten we het ook onmiddellijk: hier is het feest. De entrée staat ook hier volgepakt met intellectueel partyvolk en de Afrikaanse beats laten je simpelweg niet toe om stil te staan. We ondernemen even een poging om ons op de tentoonstelling te concentreren maar daar verschijnt alweer een nieuw dienblad en we focussen ons dan maar op de wijn.

Geen wilde obers in de Kunsthal Sint-Pietersabdij, maar dat maakt het hier daarom niet saaier, integendeel. Aangezien ook hier een tentoonstelling rond China loopt, organiseert de Kunsthal tal van initiaties. Van een voetmassage tot Tai Chi, het wordt een actief museumbezoek.

Ondertussen worden de plassen in Gent almaar groter en heeft de regen besloten een tandje bij te zetten, wat de tocht naar de andere kant van de stad er niet aangenamer op maakt. We worden door een fanfare als helden verwelkomd in het MIAT. De tentoonstelling rond etser en drukker Armand Heins bekoort genoeg om de ellende buiten even te vergeten. Er wordt ons gedemonstreerd hoe een lithopers werkt en wij zijn voldaan. Halfverzopen kloppen we aan bij Het Huis van Alijn en zij zijn zo vriendelijk om ons in één van hun vele gemoedelijke woonkamers te laten schuilen. Voor de tentoonstelling rond Jaap Kruithof moet je echter buiten onder een halve partytent lijdzaam wachten tot iemand je door laat gaan want er mag maar dertig man tegelijk binnen. Begrijpelijk, want de tentoonstelling vindt plaats in een klein kamertje dat is volgestouwd met, er is echt geen ander woord voor, rommel. De innemende filosoof verzamelde alles wat hij tegen kwam, of, zoals hij het zelf stelt, hij verzamelde het leven. Een koptelefoon hier en daar maakt ons duidelijk wat hij van dat leven vond. Wij vinden het vooral schattig.

Partytime

Laatste stop wordt het Design Museum Gent, waar koffiepotten en servies van het expressionistisch-kubistisch Tsjechisch collectief Artel tentoongespreid worden en waar in een tweede tentoonstelling juweelontwerper en zilversmid Siegfried De Buck in de belangstelling staat. Bij het zien van zoveel koffiekannen wordt het verlangen naar een bakkie troost echter te groot en met een groot schuldgevoel laten we Museum Dr Ghuislain en STAM voor wat ze zijn. Een gemiste kans zo blijkt, want STAM, het gloednieuwe stadsmuseum dat zijn deuren pas in oktober 2010 opent, licht nu al een tipje van zijn hightech-sluier aan de hand van tal van demonstraties. Het Museum Dr. Ghuislain zou dan weer testen in welke mate we de vers opgedane kennis gestockeerd hebben, want met de tentoonstelling Uit het Geheugen worden alle facetten van onze memorie aan een grondig onderzoek onderworpen. Wij zouden alvast slecht gescoord hebben.

In schoonheid afsluiten kan in de nieuwe gebouwen van het KASK op de Bijlokesite waar het feesten als de beesten is op de Museumnachtparty. Braniacs aller landen verenigen zich op de dansvloer en bewijzen dat ook zij in staat zijn wat vettige moves te berde te brengen. Onze voetjes, verzopen en moe geslenterd als ze zijn, smeken echter om een bed en zodra de weergoden het toelaten, geven wij gehoor aan hun beden. En wat zeggen wij dan als welopgevoede kinderen? Dankuwel Gent, voor alweer een oergezellige avond.