Piv Huvluv, West-Vlaming van nationaliteit, brengt in zijn nieuwste show Bed, Bad en Brood humor die voor iedereen herkenbaar is. Gewapend met een gitaar, een kinderfietsje en enkele platen uit de oude doos, probeert Huvluv het publiek een smakelijke avond te bezorgen.
Het decor bestaat uit bananendozen, twee gitaren, rommel , wat platen en een platendraaier. Met deze prullaria op de achtergrond kan Huvluv zonder vrees het podium betreden om er een geslaagde avond van te maken. Hoewel het begin van de show, op de tonen van Carl Douglas’ Kung Fu Fighting, zwak gebracht werd, hoorde je het publiek regelmatig gniffelen in het verdere verloop van de show. Mopjes die herkenbaar zijn voor elke persoon sloegen nog het meest van al aan. De catastrofe na een bezoekje aan de haarkapper of de visite aan de plaatselijke rommelmarkt. Hoe herkenbaarder de opmerkingen van Huvluv gebracht werden, hoe meer het publiek begripvol zat te knikken.
Achterin de zaal was er op tijd en stond zelfs een bulderlach te horen. Wie dan een vragende blik achterom durfde werpen, kon vaststellen dat Raf Coppens de voorstelling kon smaken. De humor ontging hem tijdens deze avant-première zeker niet.
Hoewel de voorstelling hier en daar een kink in de kabel vertoonde, bijvoorbeeld door het haperen van de fotovoorstelling, wist Huvluv er steeds een draai aan te geven. Gewapend met zijn muziekjes en nostalgische vertellingen ging hij zorgeloos verder tot plots het juiste beeld op het projectiescherm tevoorschijn kwam. Beelden flitsen voorbij zodat het publiek zich nu ook visueel een voorstelling van de vertelde situatie kan vormen. Kortom: Huvluv zorgt ervoor dat zijn humor iets tastbaar wordt dan, in tegenstelling tot de cabaretiers die op een veel te groot podium het publiek aan het lachen proberen te brengen.
Aan het einde van de show wordt dan ook eindelijk de titel van de voorstelling duidelijk wanneer Huvluv op een experimentele manier opnieuw op het podium verschijnt. Wederom gaat er een lach doorheen het publiek en al vlug vat Huvluv zijn laatste monoloog van de avond aan. Wanneer de lichten opnieuw aanspringen, hoor je het publiek wat nagenieten van de show, maar toch hoor je hier en daar de terechte opmerking dat sommige delen van deze show al eerder te zien waren op het Folkfestival van Dranouter.



