Originaliteit troef in Roem

5
Roem
Daniel Kehlmann

Na zijn succesvolle roman Het meten van de wereld brengt Daniel Kehlmann nu zijn nieuwste boek Roem uit. Daaruit blijkt nogmaals dat Kehlmann, alias het "wonderkind van de Duitse literatuur" zijn naam zeker niet gestolen heeft. Deze roman bestaat uit negen verhalen die op een ingenieuze wijze toch als één verhaal in elkaar passen.

Het boek begint met een verhaal dat handelt over een man die nog maar net het fenomeen gsm heeft ontdekt en plots de ene telefoonoproep na de andere krijgt. Deze uitermate interessante telefoontjes zijn echter wel gericht aan een zekere Ralf. Aangezien zijn sociaal leven niet veel voorstelt, besluit hij dan ook de identiteit van Ralf over te nemen.

We lezen ook over Leo Richter, die in verschillende verhalen terugkomt doorheen het boek. Bij hem weet je nooit zeker wat waarheid en fictie is. Hij is immers schrijver en hij doorweeft verhalen met de realiteit. Ook het verhaal van Maria Rubinstein blijft lang nazinderen. Zij trekt in Richters plaats naar een onbekend land en verdwijnt daar op mysterieuze wijze. Dan heb je ook nog de oude Rosalie die kanker heeft en zich wil euthanaseren. De schrijver speelt met haar een spelletje en doet haar meermaals wanhopen...

Fantastische verwevenheid

De wonderlijke wijze waarop deze negen verhalen één verhaal vormen is fantastisch gevonden. In het begin lijken het gewoon enkele leuke afzonderlijke verhalen tot er enkele namen en personages terugkomen in andere verhalen. Meer zelfs, de figuren spelen soms een grote rol in de andere verhalen. Beetje bij beetje begrijp je hoe de levens van de verschillende personages met elkaar verbonden zijn. De personages worden ook enorm uitgediept zodat je meteen heel hard met hen meeleeft en je zelfs af en toe Big Brother waant. Soms brengt Kehlmann je wel op een dwaalspoor en ben je even het noorden kwijt.

Roem is dus zeker en vast een boek om je verstand bij te houden, anders zie je de leidraad niet echt tussen de negen verhalen. Deze ligt echter niet enkel in grote dingen maar ook in kleine details. De verhalen op zich lezen echter wel als een trein dankzij de uitzonderlijk mooie omschrijving van de gedachtegang van de personages, waardoor je je zo in hun leven en zorgen kan inleven. De sfeer doorheen het verhaal is fantastisch en zet je aan het boek in één ruk uit te lezen. Roem is ongetwijfeld een van de betere en meest originele boeken die ik ooit gelezen heb. 

16 december 2009

Add comment

  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Meer informatie over formaatmogelijkheden