Soulwaxmas, beter kan een kerstfeest niet zijn

“Moet er nog sneeuw zijn”, hebben velen afgelopen zaterdag wellicht gedacht toen Soulwaxmas uitgesteld moest worden. Reden: het gezelschap met Stephen en David Dewaele kon het Kanaal niet over omwille van het strenge winterweer in onze contreien. Uitstel dus naar dinsdag, en dat zal slecht nieuws zijn geweest voor zij die woensdag nog een dag aan het werk moesten. Wellicht lag daar de reden waarom de Lotto Arena weliswaar vrij gevuld, maar ook niet overliep van het volk. Aan de affiche zal het nochtans niet gelegen hebben, want met ondermeer Soulwax, 2manydjs, Soulwax en Mixhell was een schitterende avond eigenlijk al verzekerd. Tiga was ook aangekondigd, maar moest afzeggen, omwille van het uitstel naar dinsdag. Busy P was diens vervanger: een nobele onbekende voor ons.

Langzaam maar zeker

De avond begon zoetjesaan, Mickey Moonlight (***) deed zijn taak als opener aardig, bracht de binnenkomers in de juiste sfeer, maar bracht de grote massa nog niet aan het dansen. Die eerste danspasjes kwamen er tijdens Teddydrum (***) wel, een Gents duo dat zwak begon, maar steeds sterker werd gedurende hun set om uiteindelijk erg goeie deuntjes en bliepjes de zaal in te sturen. Onder het alziend oog van een dansende robot - we kid you no, check de foto’s – zweepte de twee de meute op met een set die steeds crescendo ging en waarin teddyberen het zwaar te verduren kregen. Afsluiter Sex of Thunder stond echter niet op zijn plaats in de set en was een vreemde eend in de bijt.

Busy P (*****) – zoals gezegd een naam die ons geen belletje deed rinkelen – bleek een schot in de roos. De man is nochtans baas van het geroemde platenlabel Ed Banger Records en verzorgt ook het management van grote bands als Daft Punk en Justice. Iemand om rekening mee te houden, zoveel is duidelijk. Ook als DJ is hij een professional, hij brengt het feest écht op gang met een sublieme opbouw in zijn set, gekenmerkt door vele twists en een uitstekend clubgevoel in een nochtans grote zaal als de Lotto Arena. Duizenden feestgangers aten uit diens hand en de basis voor een groot kerstfeest was nu echt gelegd. Passeerden ondermeer de revue: Warp (The Bloody Beetroots) en Positif (Mr. Oizo).

Soulwax op de gaspedaal

Nochtans kwam de massa eigenlijk echt voor Soulwax (****), die slecht 45 op het podium stonden. Vreemd voor een band wiens naam de basis vormt voor de naam van het evenement en daarmee dus het uithangbord van de avond vormt. Nou, niet dat je Soulwax, zoals steevast volledig getooid in een strak maatpak, luiheid kan verwijten. Op die schamele drie kwartier hebben ze een bijzonder heftige set gespeeld, dat moet gezegd. Bovendien werd er kwistig in het rond gestrooid met nieuw materiaal. Opener We Love Animals (een nieuwe track die samen met Crookers en Mixhell werd gemaakt) en de eveneens nieuwe Matter of Skills maken duidelijk da Soulwax verder de weg opgaat die het ingeslagen is sinds het album Nite versions. Ook Miserable Girl en Another Excuse uit datzelfde Nite Versions kwamen aan bod, net als hun versie van Altern 8’s Frequency in een bijzonder snedige, up-tempo en zelfs harde set die barste van energie.

Soms wat bevreemdend - wat te denken van de tekst van een van hun nieuwe liedjes: “Ik wil gaan huilen want ik ben zo moe”? - en met momenten verdrinkend in hun pompende beats, werd het toch een bijzonder sterke 45 minuten. Met dank aan drummer Steven Slingeneyer overigens die er kwistig op los moest drummen en wat ons betreft een van de beste drummers van het land genoemd mag worden. Petje af!

Na de intensiteit van Soulwax, mocht de vermaarde Britse DJ Erol Alkan (****) ons voorbereiden op 2manydjs. Dat deed ie met verve met een prima set die werd gesmaakt door de meute. Het was smullen met de vele beats die ons terug katapulteerden naar een van de betere electroclubs. Afsluiten deed ie geheel onverwacht door het Kortrijkse kwartet Goose een krachtige en instrumentale versie met vier gitaren te laten brengen van Pulstar, een werk van Vangelis. Een uitermate fijne verrassing, al hadden wij natuurlijk liever het echt werk van Goose gehoord, naar wiens nieuwe langspeler erg uitgekeken wordt.

Les muziekgeschiedenis à la Dewaele

Dan is het weer tijd voor de Dewaeles, ditmaal in hun DJ alter ego, zijnde 2manydjs (*****). Bij hen is dansen de boodschap en dat op de meest geflipte mix van songs die je maar kan bedenken. Zo worden Abba, Steve Vincent, Pink Floyd en The Flying Lizards met elkaar gemixt met ‘geld’ als thema. Originaliteit troef dus. Met hun recente tour hebben de broertjes bovendien een nieuw concept van dj’en uitgevonden: je krijgt als toeschouwer de hoes van de plaat te zien die je te horen krijgt en daarbij zijn dan allerhande leuke animaties aan toegevoegd, vaak met een knipoog en een uitstekend gevoel voor humor.

Wel jammer dat hun set grotendeels hetzelfde was dan degene die ze een half jaar geleden op Rock Werchter brachten, maar je kan het hen vergeven: draaien met bewegende beelden en bovendien net dié platen willen nemen, waarmee mee je het doorgaans stijve Belgische publiek kan overtuigen: dat lijkt geen evidente missie. Tijdens Breed van Nirvana, de afsluiter van deze set, schoten twee kanonnen massa’s (sneeuw)witte confetti de zaal en zo werd de Lotto Arena niet alleen buiten, maar ook binnen bedekt met ‘sneeuw’.

Feestelijk de nacht in

Nadien was de beurt aan Aeroplane (****), die de de ondankbare taak had om na de headliner te draaien. Het Brusselse duo was dit jaar al goed voor enkele opmerkelijke remixen van ondermeer Grace Jones en Robbie Williams. Geen Robbie vanavond in de Lotto Arena (dan had u bij Peter Live vorige week in de studio moeten zijn), wel erg stevige beats aan het begin van de set en een veel meer gevarieerd einde van de set die het feest aan de gang hielden. Ze kregen een moeilijke taak, maar voerden die wonderwel goed uit. Opmerkelijke gast in de zaal was – de mogelijke nieuwe Slimste Mens ter Wereld – Bent van Looy, u welbekend als de zanger van Das Pop. Hij bracht een intimistisch nummer aan de piano, maar werd in zijn goede intenties gestopt door een of andere zatte toeschouwer die promt een beker bier naar hem gooide. Exit van Looy. Pijnlijk en erg grof, dat verdient de man niet.

 Mixhell tenslotte beëindige de avond met een knallend feestje en dat mag je letterlijk nemen.. De laatste track was Papa's got a brand new pigbag, uitgevoerd door zes drummers: Igor Cavalera, Stephen en David Dewaele van Soulwax, Bert Libeert van Goose, de drummer van Das Pop en tenslotte Mozes Mosuse, de zoon van Ronny Mosuse en petekend van Stephen Dewaele. Een einde om U tegen te zeggen. Daarmee zat Soulwaxmas 2009 er op, en het was een waar spektakel waar we van de eerste tot de laatste beat van genoten hebben. Tot volgend jaar en vier ze!