Andy García vertolkt de rol van Vince Rizzo, een cipier, neen een gevangenbewaarder, die met zijn gezin in het oude vissersdorpje City Island woont. Hij gaat af en toe ’s avonds pokeren, althans dat maakt hij zijn vrouw Joyce wijs. Zij verdenkt hem ervan een affaire te hebben, terwijl Vince gewoon acteerlessen volgt om een oude jeugddroom waar te maken. Vince is echter niet de enige in het gezin die iets geheimhoudt. Zoon Vince Jr. heeft een fat fetishism en houdt ervan de superobese buurvrouw te bespieden als ze aan het koken is. Dochter Vivian, gespeeld door García’s dochter Dominik García-Lorido, werkt noodgedwongen in een stripbar nadat ze haar universiteitsbeurs verloor. Voor papa en mama is ze een overijverige studente. Ondertussen heeft Vince een gevangene op borgtocht in huis gehaald, Tony Nardella, die het hele schouwspel met een vermaakte blik gadeslaat, niet wetende dat hij zelf het onderwerp vormt van Vinces diepste geheim.

Verlichten met grap

De film werd geregisseerd door de voorlopig nog niet zo bekende Raymond De Felitta, maar daar zal na City Island hopelijk verandering in komen. De film werkt, vooral naar het einde, ontzettend op de lachspieren. De hoofdpersonages zetten knappe acteerprestaties neer. De ondertoon wordt nooit te melancholisch, omdat de gemoederen algauw weer verlicht worden met een grap. Wel jammer dat de film op die typische hollywoodiaanse, vreugdevolle manier eindigt. Daarin speelt het mysterieuze nevenpersonage Molly Charlseworth een cruciale rol. Zij is een vriendin die Vince leert kennen op de acteerschool. Als een dea ex machina ontknoopt zij de plot, omdat de schrijvers zelf niet meer wisten hoe anders uit het web van intriges te geraken. Een heel gezin bij de therapeut had misschien nog een alternatief einde kunnen worden.