Derde keer, goede keer voor Susanna and the Magical Orchestra

Zangeres Susanna Karolina Wallumrød en toetsenist Morten Qvenild vormen sinds 2004 Susanna and the Magical Orchestra. Na hun twee eerste albums, List of Lights and Buoys en Melody Mountain, zagen we eerlijk gezegd weinig toekomst voor het tweetal uit Noorwegen. Op een tergend tempo fluisterde en klaagde Susanna weinigzeggende nummers bij elkaar, afgewisseld met overbodige covers van onder meer Love Will Tear Us Apart (Joy Division) en Enjoy the Silence (Depeche Mode).

Susanna goes PJ

Wij hadden ons oordeel dus al klaarliggen over SATMO, maar 3 – soms moet een titel niet meer zijn – veegt dat meteen van tafel. Voor het eerst gebruikt Susanna haar volledig vocale register en zoeken de keyboards avontuurlijkere wegen op dan voordien. Susanna’s geluid doet soms zelfs denken aan PJ Harvey, een vergelijking die we ooit onmogelijk achtten. Recall en Guiding Star, de eerste twee nummers, vertonen op die manier meteen al meer melodie en leven dan we ooit van SATMO hoorden.

Covers

Palpatine’s Dream, dat volop richting electropop met vocoder gaat, schreeuwt volledig Imogen Heap uit en met een beetje goede wil ook La Roux. Verder maken ook het onrustige Deer Eyed Lady en het door piano aangedreven Lost indruk. Subdivions van Rush en Another Day van Roy Harper zijn de covers van dienst, waarvan vooral die eerste een onmiskenbaar hoogtepunt is. Enkel het te saaie Come On is een minder moment op dit album.

3 is de plaat die we nooit hadden verwacht van Susanna and the Magical Orchestra. Tien nummers lang werden we gegijzeld in een magische wereld, waar duistere stukjes pop, futuristische jazz en Noorse elektronica elkaar afwisselen.