Lisbeth Salander wordt beschuldigd van een drievoudige moord en wordt geconfronteerd met demonen uit haar verleden.
Lisbeth Salander keert na een jaar in het buitenland terug naar Stockholm. Ze verblijft op een geheim adres, onder meer omdat ze haar voogd Nils Bjurman nog steeds chanteert. Die is in het bezit van een geheim politierapport over haar. Lang kan Lisbeth echter niet anoniem blijven. Er worden posters verspreid die haar opgeven als hoofdverdachte in drie moordzaken: een onderzoeksjournalist verbonden aan het tijdschrift Millenium van Mikael Blomkvist, diens vriendin en Nils Bjurman. Mikael blijft rotsvast overtuigd van Lisbeths onschuld en gelooft dat toplui iets te maken hebben met de drievoudige moord.
Zijn jonge collega zat namelijk verwikkeld in een onderzoek naar vrouwenhandel en kende de namen van enkele hooggeplaatste mannen die deel uitmaken van het netwerk. Mikael besluit een onderzoek in te stellen naar de echte moordenaar en wordt daarbij op afstand geholpen door mails van Lisbeth. Ondertussen worden vrienden van Lisbeth bedreigd door een kolossale gevechtsmachine, een man die geen pijn voelt. De naam van een man duikt op: Alexander Zalachenko, een geest uit Lisbeths verleden.
Mysterieus en intrigerend
De vrouw die met vuur speelde is de verfilming van het tweede verhaal van de vroegtijdig overleden Stieg Larsson. Het is een bijzonder intrigerende film. De reden daarvoor is dat de mysterieuze mist rond Lisbeths verleden geleidelijk aan wegtrekt. De figuren uit haar verleden worden pijnlijk zichtbaar. Haar zwijgzaamheid en terughoudendheid worden verklaard. Het is alleen jammer dat we Lisbeth zelf zo weinig te zien krijgen. Noomi Rapace zet nog altijd op geniale wijze de complexe, intelligente en getraumatiseerde Lisbeth Salander neer en Michael Nyqvist is nog altijd even charmant en behulpzaam in zijn rol als Mikael Blomkvist.
Net als de eerste film garanderen de laatste veertig minuten spanning ten top. En als je net als deze reporter een beetje een hazenhart hebt, grijp je misschien ook naar je mond om er zeker van te zijn dat je de hele zaal niet bijeen roept. Voor mensen die de eerste film al gezien hebben en/of de boeken al gelezen hebben, is De vrouw die met vuur speelde een absolute aanrader.



