Zoals in de andere boeken van Dan Brown speelt ook dit keer Robert Langdon, kunsthistoricus en hoogleraar religieuze symboliek, de hoofdrol in Het Verloren Symbool . Dit keer wordt de professor onder valse voorwendselen naar Washington D.C. gelokt. Daar raakt hij verwikkeld in een kluwen van verborgen geheimen en mystieke codes.

Met Het Verloren Symbool zet Brown opnieuw een pageturner van formaat neer. Als lezer word je meegezogen in een onstuimig avontuur waarin een godsdienstwaanzinnige alles op alles zet om de oude mysteriën en hun verborgen kennis te ontrafelen. 

Dan Brown behandelt ook in zijn vijfde boek een explosief onderwerp. Hij spendeerde veel tijd aan het voorbereidingswerk en de research ervan. Dat is eraan te zien. Brown deelt zijn opgedane kennis gretig en strooit tijdens het verhaal - al dan niet losstaande - feiten in het rond. Terwijl professor Langdon de wereldorde probeert te redden, kom je als lezer heel wat meer te weten over Vrijmetselaars, religieuze symbolen en rituelen.

Been there, done that

De spanningsbogen en plotwendingen volgen elkaar in hoog tempo op. Maar wie de andere boeken van Dan Brown las, weet dat niet alles is wat het lijkt. Op het einde gaat de auteur de mist in. De plot komt een hondertal pagina’s te vroeg, waardoor de laatste hoofdstukken niet noodzakelijk gelezen hoeven te worden. Ook de grote onthulling van de oude geheimen stelt teleur, waardoor je als lezer een beetje op je honger blijft zitten.

Het valt op dat Dan Brown voor zijn boeken telkens hetzelfde format gebruikt en gewoon de setting verandert. Hoewel het boek wat stof tot nadenken biedt, is het weinig verrassend. Het 'been there, done that’-gevoel overheerst, waardoor je veel minder betoverd raakt door de grote, verborgen geheimen uit de geschiedenis.