Kleine, bijna onschuldige zaken herinneren Lucas en Grace plots aan de leegte die hun dochter achterliet. Een vroegere schoolvriendin komt in het zwembad een praatje slaan met Grace en vraagt, zonder zich van enig kwaad bewust te zijn, hoe het nu gaat met Lisa. Een oude vriend staat na vijf jaar plots terug op de stoep en een heleboel telefoontjes blijven onbeantwoord wanneer de hoorn wordt opgepakt. Genoeg om bij Lucas en Grace het geloof aan te wakkeren dat Lisa nog leeft. Beide beginnen hun eigen zoektocht. Een zoektocht dat meer en meer een paranoïsch karakter krijgt. Bij het wakker worden of het binnen wandelen van een donkere ruimte blijkt Lisa, even toch, weer terug te zijn. In drukke winkelstraten speuren ze de menigte af, op zoek naar een meisje dat Lisa kan zijn. De speurtocht brengt Lucas zelfs langs prostituees en stripteaseuses.

Of zou dit laatste toch meer iets te maken hebben met de mank lopende relatie tussen Lucas en Grace?

Op zoek

Betekenisvolle stiltes zijn een ander naar gevolg van de verdwijning van hun dochter. We zijn getuigen van onbestaande conversaties en stiltes die boekdelen spreken. Die stiltes, fantastisch gespeeld door zowel Emmanuelle Devos als Bruno Todeschini, zeggen echt meer dan woorden. Je voelt de leegte, het verdriet en het ongemak om met elkaar te spreken. Ook in hun relatie moeten Lucas en Grace dus (terug) op zoek naar elkaar.

Belgische cineaste Fien Troch slaagt erin om het verdriet en de leegte die de ouders voelen ook visueel uit te drukken. Door te spelen met scherptediepte gaat de aandacht volledig naar de twee hoofdpersonages. Enkel als dit nodig is in het verhaal, legt ze andere accenten. De close-ups van het ouderpaar maken je als kijker ook nauwer betrokken.

Artistieke film

De cameravoering spitst zich vooral toe op Lucas en Grace. En dit gaat ver, tot in de gesprekken met andere mensen toe. De dokter krijgen we zelfs nooit te zien. Met dit soort camerawerk kan je enkel een deftige film in elkaar steken, als je zowel op een goede cameraman (Frank Van den Eeden) als op goede acteurs beroep kan doen.

Unspoken is een mooi staaltje artistieke film. De cameravoering en de verhaalopbouw zijn atypisch, als je met dit verhaal een mainstream benadering had verwacht. Geen makkelijke film om helemaal uit te zitten. Iets voor de echte filmliefhebber dus. Die filmfan kan als extra op de dvd ook nog een interview met Fien Troch en Emmanuelle Devos meepikken. Net als de film, geen groteske extra’s dus. Maar om een degelijke filmavond te vullen heb je niet meer nodig.