Twee zomers geleden ontdekten we de jongens van Freaky Age in hun thuisstad op Rock Ternat. De festivaltent, tot in alle uithoeken gevuld met meisjes tussen twaalf en zestien jaar, ging gillend uit zijn dak en ook wij werden meegesleept door de moeiteloze cool van Freaky Age. De jongens stonden zo zelfverzekerd op het podium dat je zou denken dat ze dit al jaren deden. Vooral gitaristMatthias sprong waaghalzerig in het rond en zanger Lenny toonde dat hij attitude had. Het feit dat hun gemiddelde leeftijd toen zestien jaar was, maakte dit gebeuren enkel veelzeggender.

Living In Particular Ways

Nu zijn de jongens terug en wel met een tweede album, getiteld Living In Particular Ways. Lenny, Matthias en drummer Jonas zijn wederom van de partij, maar bassist Dieter is vervangen door nieuwkomer Wouter. Tot zover de grootste verandering die Freaky Age in de afgelopen twee jaar heeft ondergaan. Hun nieuwe album is nog meer van hetzelfde geworden: stevige gitaarpop en rock met enthousiast drumwerk en leeftijdscorrecte lyrics. Aan hun beproefde succesformule werd niet veel gesleuteld, maar dit was dan ook niet echt nodig. Zanger Lenny Crabbe heeft nog steeds die heel vaste, lichtjes krakerige stem die aan Julian Casablancas van The Strokes doet denken. Desalniettemin kunnen we ook dit geen nadeel noemen.

Geen verrassingen

Living In Particular Ways klinkt hoogstens iets minder melodieus en aanstekelijk dan hun debuut Every Morning Breaks Out. De plaat vraagt iets meer luisterbeurten om er volledig in te worden opgenomen. Uitschieter is het eerste nummer, Excitement In The Morning Light, dat nu al volop op de radio gedraaid wordt. Het opent straf en dit tempo wordt het hele nummer strak aangehouden. Fire And The Lights klinkt iets melodieuzer. Dit nummer begint rustiger, krijgt daarna iets meer vaart, maar behaalt nooit het tempo dat je voor de song gehoopt had. Als Hard To Believe opent, denk je even dat Freaky Age een andere richting is ingeslagen, maar zodra Lenny's herkenbare stem weerklinkt, wordt het weer een echt Freaky Age-nummer. The Racing Horse start als een minder nummer, maar halverwege weet het nummer ons toch terug echt te enthousiasmeren en mee te slepen. Zodanig zelfs dat dit nu ons favoriete nummer is. It Ain't Right deed ons even aan Arctic Moneys denken wat betreft melodie, instrumentkeuze en zelfs  Lenny's stemgeluid, maar op het gebied van lyrics kan Freaky Age niet aan Alex Turner tippen. Freaky Age houdt er echter steeds goed het tempo in en levert met After All slechts één, zij het tekstueel nogal repetitief, rustig nummer af.

Met hun nieuwe plaat zijn Lenny en co misschien wel twee jaar ouder geworden, muzikaal is dit er echter niet aan te horen. Living In Particular Ways is een plaat van vier ambitieuze jongemannen die nog wat op zoek zijn, maar wel al een richting gevonden hebben. Zeker niet slecht, maar ook niet uitzonderlijk.