De ultieme vendetta

De Britse auteur Alan Moore en illustrator David Lloyd brachten de originele comic V for Vendetta uit in tien hoofdstukken tussen 1982 en 1989. Net zoals Moore’s andere meesterwerk, Watchmen, groeide V uit tot een cultklassieker. Pas in 2006, toen het verhaal verfilmd werd met Nathalie Portman en Hugo Weaving, maakte het grote publiek ermee kennis. Tot ongenoegen van Alan Moore, die vond dat de filmmakers de boodschap van de strip verkeerd hadden begrepen.

Big Brother-staat

Voor de fans van die film zal de stripversie van V enigszins een verrassing zijn. Op papier is het verhaal immers stukken donkerder, met meer intriges en hier en daar een andere plotwending. Maar de grote lijnen zijn natuurlijk hetzelfde gebleven: In de nabije toekomst is zo goed als de hele wereld verwoest door een nucleaire oorlog. In Engeland, dat min of meer gespaard bleef, kwam een fascistische partij aan de macht die het land in een grauwe Big Brother-staat veranderde en "niet-zuivere" bevolkingsgroepen liet deporteren. De gemaskerde, flamboyante anarchist V pleit echter voor individuele vrijheid en beraamt samen met de 16-jarige prostitué Evey Hammond een plan om Engeland te bevrijden van het fascisme.

Dat V voor Vendetta zelfs na al die jaren nog altijd een mogelijk, zij het een erg pessimistisch, toekomstbeeld is, maakt het boek extra beklijvend.

Tussendoortjes

Deze Nederlandstalige heruitgave werd met veel zorg samengesteld. Naast de reguliere comic – 265 pagina’s in kleur – bevat het boek twee extra hoofdstukken, die de makers tussendoortjes noemen. Ook schreef Alan Moore een uitgebreide essay over het maken van V en krijgen we enkele werkschetsen van David Lloyd te zien.

Dit alles bij elkaar opgeteld maakt dat deze V voor Vendetta meer dan ooit een aanrader is en ongetwijfeld tot de beste graphic novels ooit behoort.