Duffe potpourri van Hallo Kosmo

2
Kazablanka
Hallo Kosmo

Voor wie van Hallo Kosmo versie 2.0 dezelfde Duitse elektronische psychedelica verwacht als op de debuutplaat van de bassist van Girls in Hawaii, is alle hoop verloren. De songs op hun nieuwe album Kazablanka zijn erg divers, maar weten ons amper te bekoren.

Hallo Kosmo begon twee jaar geleden als het soloproject van Daniel Offerman (uit Eupen), maar is ondertussen uitgegroeid tot een volwaardige groep. Met Dennis Wielemans (Girls in Hawaii), Fabrice Detry (Austinlace) en François Gustin (ex-The Tellers) heeft de band enkele sterke muzikanten in huis, maar helaas sijpelt dat talent niet door in de songs.

De reggae van Ain’t a Thing of het ghetto-gehalte van Money People kunnen ons niet overtuigen. Evenmin zullen grauwe beatcomposities als Before en The Old Friend nooit op het lijstje van onze mp3-speler verschijnen.

Eureka!

Op het einde van de cd bespeuren we toch een lichtpuntje: de krautrock in Rockpolizei herinnert ons waarom deze band wel de moeite waard is. Hallo Kosmo mocht van ons een hele plaat vullen met dit soort nummers. Drum& Bass doet ons denken aan Andre 3000 van Outkast en springt er duidelijk uit. Ook opener Sad Sad Sad is geslaagd. Het eindvonnis is voor ons twijfelachtig: niet goed, maar ook niet slecht. Op de hoes van de plaat staat vermeld: Minor Tragedies, Major Melodies. Omgekeerd zou die spreuk jammer genoeg meer waarheid bevatten.

14 februari 2010

Add comment

  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Meer informatie over formaatmogelijkheden