Artefact
The sound of silence - Phone home
Artefact brengt samen met internationale kunstenaars verrassende inzichten over de wereld waarin wij leven naar voren.
Artefact stelt dit jaar het thema On Gaps and Silent Documents voor. Internationale kunstenaars knutselen met hun inzichten van de wereld waarin wij leven.
The sound of silence
Galerie Lelong vertoont een stille film waarin men inspeelt op moeilijke vragen over de menselijke reactie op het leed van anderen. Er ontplooit zich een krachtig getuigenis over een waar gebeurd levensverhaal.
Wat verwachtte je van The Sound of Silence?
Claudine Lybart: “Toen ik de korte inhoud in de Kulturama-gids las, was ik bang over wat er mij te wachten stond. Iemand die het stuk eerder al was gaan bekijken, had me al gewaarschuwd dat er een felle lichtflash zou komen. Uiteindelijk waren mijn verwachtingen niet zo heel hoog, cultuur laat je namelijk gewoon op je afkomen.” (lacht)
Heeft het stuk je geraakt?
Claudine: “Het verhaal van Kevin Carter vond ik heel doortastend. De freelance fotograaf trok naar Zuid-Afrika waar hij onder andere een kiekje nam van een klein meisje. Het meisje was uitgehongerd, uitgedroogd en zag de dood in de ogen. Het was een afschuwelijk beeld, dat je als moeder zeer diep raakt.”
De stille film bestond voornamelijk uit tekst, sprak dit je aan?
Claudine: “Tijdens de film is er slechts één beeld getoond, de foto van het lijdende meisje. Het verhaal werd naar voren gebracht aan de hand van tekst. De stilte in de ruimte in combinatie met de zwarte letters op het witte doek, brengen een mooi evenwicht. Het was net voldoende om dit aangrijpende verhaal niet choquerend te laten overkomen. Het lettertype van de expo vind ik heel bijzonder, het neemt me meteen mee in de verbazingwekkende kroniek van Carter. Dit stuk heeft me echt wel geraakt, ik krijg er nog steeds kippenvel van.”
Phone Home
De hoorns in de telefooncabines zijn voorturend van de haak. Bezoekers van het STUK bellen gratis en wereldwijd naar familie en vrienden, zonder tijdslimiet. Er is wel een keerzijde aan het project. De gesprekken kunnen in een aangrenzende tentoonstellingsruimte gevolgd worden.
De reacties zijn positief, het geeft dan ook een geweldig gevoel om even binnen te stappen in het leven van iemand anders. Zonder dat hij/ zij weet wie jij bent.
Michael Elmgreen & Ingar Dragset leggen met dit concept een link naar het voyeurisme. “Door het verlies aan privacy wordt de beller improvisater en performer in een spel van sociaal verkeer." De kunstenaars wille hiermee de privacy van de communicatie in de vraag stellen.
14 februari 2010
