Anima Filmfestival: Animatie uit Griekenland

De reeks Animatie in Griekenland werd vertoond in het bijzijn van Chrysante Sotiropoulou, een docente filmgeschiedenis en –theorie aan de Patrasuniversiteit in Griekenland, die voor Anima een selectie maakte van tien films uit de periode 1945 – 2009. We belichten onze favorieten.

Sssst (****) van Thodoros Marangos levert een blik en kritiek op het arbeidersleven en het sociale zekerheidssysteem van de jaren 70. We zien een vader als gedeprimeerde straatwerker in geldnood. Via echte foto’s, beelden van moderne interieurs en een soms vreemde afwisseling van beelden wordt getoond hoe de man fantaseert over de mogelijkheden die geld voor hem en zijn gezin zouden scheppen. In contrast staat hoe hij vervolgens uren moet wachten eer hij medische hulp krijgt. Een intriest verhaal en een sterke kortfilm die ons, zeker gezien het productiejaar, niet evident leek.

Verleden en heden

Gelukkig werd er ook wat afgelachen tijdens deze vertoning, onder andere dankzij 776 B.C. (***) van Babis Venetopoulos. 776 B.C. is het jaar van de eerste Olympische Spelen en dat is waar deze reeks sketches de draak mee steekt. Oude Griekse vazen staan in een historische setting, maar de taferelen op de vazen worden verwoven met het heden. Een discuswerper komt in beweging en smijt de schijf uit zijn vaas tegen een andere. Enkele voetbalspelers passen de bal van vaas naar vaas, en een wedstrijd paardenrennen wordt opeens een vredige draaimolen. Leuk gevonden en volgens ons afkomstig uit een soort Griekse Man Bijt Hond.

Over naar Ancient Man No 2 (****) door Dimitris Vorris, een komisch verhaal in 2D over een oude Griek die naar het heden gekatapulteerd wordt en daar ziet hoe zijn geliefde cultuur verloren is gegaan. Een boeiende wisselwerking tussen het oude en nieuwe Griekenland, waarin de oude man loopt te mopperen over onder andere het verdwijnen van de Olympische geest in de huidige Spelen. Gaandeweg wordt hij gefotografeerd door toeristische Japanners en begeeft hij zich in moderne kledij naar de beurs: “The temples of the stock market are ideal places for sacrifice.” Schitterend en hilarisch.

Moralistisch

Spyros Rassidakis geeft vervolgens met The Law of Gravity (****) kritiek op de aanhoudende drang van de mens om altijd meer en groter te willen. In deze 3D-productie vluchten twee vogeltjes uit de drukbebouwde grootstad en denken ze boven de wolken veilig te zijn. Tot meer en meer wolkenkrabbers oprijzen en onderling de competitie aangaan om de hoogste te zijn. Deze vernietigende menselijke aanpak verstoort het evenwicht van de aarde – letterlijk hier – met trieste gevolgen.

Als laatste onze absolute favoriet: The Boy and the Tree (*****) van Panagiotis Rappas, een 3D-film van een half uur over de innige vriendschap tussen een zwerfjongen en een boom. De jonge bedelaar krijgt overal het deksel op de neus en zijn enige vriend is een kale boom, wiens stam hij elke dag afspoelt met zijn enige restje drinkwater. Rond de kerstperiode wordt de jongen weggejaagd uit zijn bouwvallige schuurtje en krijgt de boom te horen dat hij omgehakt wordt. Het is een melig en voorspelbaar, maar ook magisch en hartverscheurend kerstverhaal dat ondersteund wordt door aangrijpende muziek, die zeker niemand onberoerd laat.

Verder kregen we tijdens Animatie uit Griekenland nog Duce Narrates (***) van Stamatis Polenakis te zien, een antifascistische film van 1945; Cicada and Ant (***) van Alecos Papadatos, een moderne humoristische versie van Aesop’s fabel De Mier en de Sprinkhaan; Scent of City (**) van Georges Sifianos, getekend in krijt en over een vrouw die via dromen wegvlucht van haar bestaan; Short Programme (**) van Dimitris Papadopoulos, een stop-motion choreografie tussen een jongen en een wasmachine; en tot slot Theros (***) van Giorgos Herouveim in een hoekige en futuristische 3D-vormgeving vergezeld van een potje noise.

Griekenland was en is nog steeds een beetje onbekend op het vlak van animatiefilms. Hierna hopen én vermoeden we dat daar snel verandering komt.