Hoe vaak droomde je er vroeger niet van om je ouders om te ruilen voor een nieuw paar dat wél deed wat je vroeg? Voor de kleine Coraline wordt het werkelijkheid, maar de gevolgen zijn minder plezierig dan ze aanvankelijk had gedacht.
Coraline is de nieuwste telg van Henry Selick, de stop-motion filmmaker die ook al het fantastische The Nightmare Before Christmas op zijn naam heeft. Dit nieuwe pareltje bruist weer van de magie en betoverende sferen, versterkt door de zweverige soundtrack van de Franse componist Bruno Coulais.
Parallelle wereld
In het verhaal, gebaseerd op het boek van Neil Gaiman, verhuist Coraline met haar ouders naar het platteland en nemen ze hun intrek in een roze villa. Ze worden er vergezeld door twee maffe onderbuurvrouwen met een variétéverleden en een bovenbuur die dolle muizen traint voor een minicircus. Coraline is niet opgezet met de verhuis: haar ouders schenken haar geen aandacht en het enige leeftijdsgenootje in de buurt is de enerverende Wybie, die ze liever ziet gaan dan komen.
Door een klein deurtje in het huis ontdekt de impulsieve en nieuwsgierige Coraline echter een andere, parallelle wereld, waarin alles lijkt op een verbeterde versie van haar eigen leven: een liefhebbende moeder en een prettig gestoorde vader die haar alles geven wat haar hartje begeert. Het enige vreemde is dat de inwoners van de andere wereld als ogen knopen hebben. Als ze haar nieuwe leven wil behouden, wordt van Coraline verwacht dat ze ook een blinkend paar op haar snoezig gezicht laat naaien. Niets is echter wat het lijkt: achter de pracht en praal zijn duistere krachten aan het werk. Coraline zal alles uit de kast moeten halen om zichzelf en haar naasten te redden.
Verbluffend
Selick heeft met deze film een magnifieke prestatie geleverd. Coraline is zonder overdrijven een van de beste animatiefilms van de afgelopen jaren. De precisie waarmee Selick de wereld tot leven brengt is zo verbluffend dat het amper te geloven is. De tuin in de andere wereld is, net als het geweldige muizencircus, een levendig en sprankelend kleurenspel met perfect uitgewerkte details. Coraline is overigens in het horror-fantasy genre te klasseren en bevat dus behoorlijk wat angstaanjagende scènes, waar zelfs wij als - ahum - relativerende volwassenen even de kriebels van krijgen.
Ook de cast is indrukwekkend. Dakota Fanning leent haar stem aan Coraline, Teri Hatcher speelt de moeder(s) en de komische bijrollen van de buurvrouwen zijn weggelegd voor Jennifer Saunders als Miss Spink en Dawn French als Miss Forcible.
Het heeft dertien jaar geduurd eer Henry Selick nog eens met een stop-motion langspeelfilm op de proppen kwam (James and the Giant Peach in 1996), maar het resultaat mag er wezen. Coraline is een schitterende animatiefilm, in meerdere betekenissen van het woord. We hopen dat Selick ons volgende keer niet meer zo lang laat wachten.



