Kasimir en Karoline: en de liefde houdt nooit op
fABULEUS
Het Romeo en Julia van de arbeidersklasse. Dat is hoe Kasamir en Karoline vaak omschreven wordt. Een gevecht tussen kapitalisme en liefde, tussen individu en maatschappij.
Kasimir is net ontslagen als chauffeur en dit brengt angsten met zich mee. Hij is er namelijk van overtuigd dat Karoline hem zal verlaten. Wanneer hij deze angst uit tegen haar reageert ze heel verontwaardigd. Ze stort zich in het feestgedruis van de kermis en laat zich meeslepen door haar verlangen naar vertier. Er ontstaat een steeds groter wordende kloof tussen de geliefden die uiteindelijk onoverbrugbaar wordt.
Op de kermis ontmeet Karoline ene Eugene Schürzinger die haar trakteert op ijsjes en ritjes in de achtbaan. Kasimir kijkt hulpeloos van de zijlijn toe hoe zijn verloofde zich amuseert met volstrekte vreemden. Dan loopt Karoline de fabrieksdirecteur en baas van Schürzingen tegen het lijf. Deze ietwat louche notabele probeert haar het hof te maken om haar vervolgens in bed te krijgen. Tegelijkertijd ontmoet Kasimir de criminele Merkl Franz en diens vriendin Erna. Door zijn verdriet komt hij terecht in hun negatieve spiraal. Kasimir en Karoline raken worden steeds meer uit elkaar gedreven, hoewel dat helemaal niet is wat ze willen. De liefde ontglipt hen en het komt tot een breuk. En dit alles door een stom misverstand.
Een stuk met potentieel
Het stuk van de Hongaars-Duitse schrijver Ödön van Hőrváth wordt deze keer gebracht door de jongeren van fABULEUS onder leiding van regisseur Carl von Winckelmann. Vooral de uitwerking is prachtig. Elk personage heeft zijn eigen kleur en bij elke wilde beweging laten zij een stofwolk in die kleur achter op het witte podium. Ook is het mooi om te zien hoe de acteurs achter het podium staan opgesteld wanneer ze niet actief deelnemen aan de scene. Je kan subtiele reacties van hun gezicht aflezen die een meerwaarde aan het stuk geven.
Het enthousiasme van de jonge acteurs is aanstekelijk, maar toch moet het stuk nog hier en daar worden bijgeschaafd. Zo valt soms nog wat overacting te bespeuren en zijn niet alle rollen even realistisch vertolkt. Maar we zijn mild, het was uiteindelijk de première.
Een aanrader dus, vooral als je voor de inhoud en de uitwerking gaat en minder voor de acteerprestaties.
21 februari 2010
