Goscinny's bekendste bengel op het witte scherm

Hoewel Le Petit Nicolas al 50 jaar bestaat, toch is hij zijn streken nog niet verleerd. Nicolas heeft alles wat zijn kleine hartje begeert: fijne vrienden waarmee hij de gekste streken uithaalt en ouders die zielsveel van hem houden. Hoewel, dat laatste blijkt niet helemaal juist te zijn volgens Nicolas. Wanneer hij een gesprek opvangt tussen zijn ouders vermoedt hij dat zijn moeder zwanger is. Als hij zijn vrienden mag geloven, belooft dit niet veel goeds. Nicolas vreest dat alle aandacht naar de baby zal gaan. Of erger nog: dat ze hem zullen achterlaten, net als klein duimpje. Tijd om in te grijpen dus.

Le Petit Nicolas is een absolute aanrader voor wie een nostalgische duik in het verleden wil nemen. Niet alleen vergeet je al je zorgen, maar bovendien lijkt de tijd ook echt even stil te staan. De situaties zijn zo herkenbaar, dat iedereen zich gemakkelijk kan terugvinden in Nicolas en zijn vrienden. Het doet je weer denken aan je eigen schooltijd en je eigen kwajongensstreken.

Ludieke film

Opmerkelijk is vooral de prestaties van de jonge acteurs. De meesten onder hen nog nooit eerder in een film gespeeld en hebben dus weinig ervaring. Dit komt de film enkel ten goede, want hierdoor komt het allemaal zo kinderlijk spontaan over. Vooral de kleine Clotaire, de domste van de klas, wordt schitterend gespeeld door de jonge Victor Carles. Ook Maxime Godart kan goed overtuigen als Nicolas.

Le Petit Nicolas is meer dan geslaagde samenvatting van de gelijknamige boeken van René Goscinny. Het is een ludieke film die je spontaan doet glimlachen en waarbij je nooit het gevoel hebt dat er iets ontbreekt. Of toch wel, want op het einde blijf je achter met een kleine goesting naar meer.