Ijslandse pracht en praal

Jonsi is een vlijtige vogel. Naast de zanger van Sigur Ros, is hij ook onder andere muzikale gedaanten actief. Onder het pseudoniem Riceboy Sleeps bracht Jonsi vorig jaar samen met zijn partner Alex Somers het gelijknamige ambient-album uit. Op Kaleidscope van Tiësto zong hij het titelnummer in, en de samenwerking met de Nederlandse dj leverde een leuk elektronummer op. Dit voorjaar verschijnt zijn eerste solo-album Go, een verzameling van nummers die hij in de loop der jaren schreef. Eerste single Go Do kende je al, wij konden ook enkele andere nummers op Go beluisteren dankzij deze EP.

Uptempo

De gemene deler van al Jonsi's projecten is de onaardse schoonheid die van de nummers spat. Ieder lied is zeer gestileerd en Jonsi's stem is herkenbaar uit de duizend. De laatste jaren heeft hij (en bij uitbreiding heel Sigur Ros) een iets meer up-tempo geluid gevonden. In 2008 betekende dat de doorbraak van Sigur Ros naar het grote publiek, met optredens op de hoofdpodia van Rock Werchter en Pukkelpop. Op het album Mid Sud I Eyrum Vid Spilum Endalaust stonden de fantastische nummers Gobbledigook, Vid Spilum Endalaust en Inni Mer Syngur Vitleysingur, drie leuke en vrolijke up-tempo songs die je op basis van de vorige albums van Sigur Ros niet meteen zou verwachten. En ook de hemelse nieuwe single Go Do heeft een aanstekelijk ritme en dito melodie. Jonsi's soloproject verschilt dus redelijk weinig van de richting die Sigur Ros al was ingeslagen.

Korter bij pure popmuziek is Jonsi met Go Do nooit gekomen, al blijft wat hij doet volstrekt uniek. Volgens sommigen verloor Sigur Ros aan authenticiteit door hun stap naar het grote publiek, maar wij zijn meer fan van de snellere nummers van de Ijslandse muzikant dan van de tragere, die vaker onderling inwisselbaar zijn. In zijn Ijslandse teksten meende je soms al flarden Engels te verstaan, maar op Go staan er wel degelijk enkele Engelstalige nummers. Eerste single Go Do en het mooie Boi Lilikoi bijvoorbeeld. Al versta je door het rijkelijke arrangement en de fluisterende dictie van Jonsi vaak niet meer dan klanken. Go Do gaat over een prachtige zomerdag (endless summer), en voor de andere nummers haalde Jonsi zijn inspiratie onder andere in het dierenrijk. Ook in zijn live-show, die hem op 29 mei in de AB in Brussel brengt, beloven de dierenelementen aanwezig te zijn. Zijn optreden moet een totale ervaring worden, waar heel veel ruimte is voor visuals en kleuren.

Artwork

Jonsi heeft altijd een neus gehad voor knap artwork. Op de expo It's Not Only Rock 'n' Roll, Baby! exposeerde hij beeldend werk dat de basis vormde voor de knappe hoes van Riceboy Sleeps: een jongetje dat in een rivier wandelt. Voor de cover van de laatste Sigur Ros-cd werd gekozen voor een foto van een Ryan McGinley's expo I Know Where The Summer Goes. De hoes van Go en de bijbehorende foto's zijn onverbloemd kleurrijk. Wie dacht dat Jonsi een melancholische ziel is, heeft het flink mis. Zijn drang naar ontwakende lente en (Ijslandse) zomer komt naast het artwork ook terug in de muziek.

De nummers die wij hoorden op Go verschillen dus niet zoveel van Jonsi's vorig werk. Kolniour blijft niet meteen hangen, maar de langgerekte love you-uithaal op het einde van Grow Till Tall bezorgt je wel kippenvel. En voor de liefhebbers van het up-tempo materiaal is er naast Go Do ook nog Boi Lilikoi. We waren al fan, en blijven het na Go ook.