Een jungle vol jazz

Blue Flamingo is het pseudoniem van de Nederlandse dj Ziya Ertekin. In 2008 bracht hij met 78 RPM een eerste cd uit, een compilatie van obscure 78-toerenplaatjes die teruggaan tot de jaren 30 van de vorige eeuw. Het leverde een knappe verzameling van vintage jazz en exotica op. “De 78-toerenplaat is de mooiste vorm waarin dat wat onzichtbaar is, visueel wordt. De mooiste vorm waarin het niet-tastbare is gevangen in materie”, aldus Ertekin over zijn handelsmerk.

Het moet dus geen wonder heten dat de dj voor zijn tweede compilatie, Congo Jazz, opnieuw diep in die platenbakken graaide. De titel verraadt al dat we dit keer een reis richting Afrikaanse jazz maken. En dat levert een swingende trip op, steeds met het gezellige gekraak van een oude LP op de achtergrond.

Jungle Fever

“We’re going deeper in the jungle”, vertelt een stem in het eerste nummer, het korte Jungle Expedition. Naadloos gaat deze intro over naar een eerste hoogtepunt, het erg ophitsende I’m Mister African van Leon Rene’s Orchestra. Andere toppers zijn Frankie Trumbauer & His Orchestra met het rustigere Borneo en Red Nichols & His World Famous Pennies met het opnieuw swingende Jungle Fever. Maar hoogtepunten aanduidende is een weinig zinvolle oefening. De 22 nummers staan er immers als een geheel, niet als zomaar een som van de deeltjes. Door hier en daar een gesproken intermezzo in te voegen, zorgt Blue Flamingo voor een extra vleug couleur locale.

Soms – vooral in de tweede helft – herhaalt de plaat zich net iets te veel, maar dat vergeven we Blue Flamingo graag. Congo Jazz is bovenal een interessante ontdekkingsreis doorheen muziek van een andere tijd. Warm aanbevolen voor wie niet vies is van een streepje jazz en graag nieuwe (of oude?) muzikale horizonten verkent.