Fucked Up verzamelt

Fucked Up neemt al acht jaar met hart en ziel de elektrische gitaar ter hand. Het beste van die jaren staat op hun spiksplinternieuwe cd. Bovendien staan er heel wat nummers op die moeilijk te vinden zijn. Smaakvol artwork en een cd-boekje met alle albumhoezen van de singles en cd’s die ze uitbrachten: aan de buitenkant ziet het er alvast goed uit. Bij elk nummer vind je nuttige (en minder nuttige) specificaties, een anekdote of wat achtergrondinformatie en dat is soms wel nodig.

Ongeschreven wetten aan de laars gelapt

De eerste cd staat volgens henzelf vol met the hard stuff en we kunnen niet anders dan akkoord gaan. De gitaren en drums gaan er inderdaad keihard tegenaan. Het tempo ligt hoog en de songs duren gemiddeld tot vrij lang, wat toch vrij markant is in het punkgenre. Generation kent nogal wat gelijkenissen met de zang van Cheap Sex, punkers uit Amerika. Fucked Up kun je met veel andere hardcorebands vergelijken: bij Dangerous Fumes denken wij spontaan aan Black Flag en Minor Threat.

In tegenstelling tot wat de regels van het genre zeggen, lappen de rockers van Fucked Up die ongeschreven wetten aan hun laars en zit er weinig tot niets van een politieke boodschap of maatschappijkritiek in hun songteksten. De muziek gaat over de plaatselijke voetbalclub of één of ander kerstfeestje.

Fucked Up verveelt nooit

Na het harde werken volgt de ontspanning. The fun stuff spat uit je speakers. De dertien songs duren één voor één amper een minuut of twee en op minder dan een halfuur zijn de songs er allemaal door. Wie een snelle hap punk wil, met de nodige grunts en teksten die eigenlijk nergens op slaan, is hier aan het goede adres. Experimentele muziek schuwen de Canadezen trouwens ook niet. Magic Word klinkt erg dissonant, alsof de zanger screamt in een metalen buis en de echo’s de zang vormen.

Voor je het weet zit Couple Tracks erop. De beide cd’s zitten goed in elkaar, want een brute overgang tussen twee liedjes kom je zo goed als nooit tegen. Vreemd genoeg passen intro en outro ook steeds perfect bij elkaar, alsof ze met die bedoeling geschreven zijn. Vijfentwintig nummers lang verliest geen enkel nummer zijn kracht en blijft Fucked Up aanspreken. Knap, zeker voor een dubbel-cd.