Fionn Regan trekt de elektrische kaart

4
The Shadow of an Empire
Fionn Regan

Fionn Regan treedt in de voetsporen van folkgoeroe Bob Dylan. Na zijn akoestische eerste plaat komt nu de waardige elektrische opvolger.

Als het debuut heel goed onthaald is, zijn de verwachtingen voor het vervolg vanzelfsprekend zeer hoog. Zo ook bij Fionn Regan, de Ierse songsmid die in 2006 menigeen verraste met The End of History. Het werd een plaat in ware Nick Drake-stijl die dankzij een stevige folkrevival op heel wat aandacht kon rekenen. Men dichtte hem in het genre een mooie toekomst toe. Maar de verwachte opvolger liet lang op zich wachten. In tussentijd tourde Regan de hele wereld rond, en deed hij tonnen ervaring op. De jonge zanger keerde volwassen terug. Eenmaal zijn naïviteit verloren, dook hij terug in de studio om het over een andere boeg te gooien. Met The Shadow of an Empire kiest hij, net als Bob Dylan 40 jaar geleden, voor de elektrische gitaar. Dit is in vele opzichten een verdedigbare keuze.

Trouw aan zichzelf

Bovenal blijft hij trouw aan zichzelf. In hem zit nog steeds een uitstekende songschrijver. Terwijl The End of History intiem en sober klinkt, bloeit de belezen bard met dit album helemaal open. De hele ademt een robuuste sfeer uit. Coathook vindt de juiste groove en ook House Detective slaat de juiste toon aan. Zijn botsing met de harde (muziek)wereld laat zijn sporen na, en ook de -soms- rauwe teksten hebben veel aan spitsvondigheid gewonnen. De vergelijking met Bob Dylan gaat ook hier weer op: Protection Racket is een heuse protestsong waar Regan zijn pen scherpt voor maatschappijkritiek op de big companies, en voor Little Nancy haalt hij zowaar een mondharmonica boven!

Terug naar de roots

Af en toe keert hij ook terug naar zijn folkroots. The Shadow of an Empire, met enkel aftandse piano en stem, en Violent Demeanour liggen meer in de stijl van zijn vorige plaat, maar ze passen ook hier in dit nieuwe verhaal. De nummers, opgenomen in een oude fabriekshal, klinken ongepolijst, maar dat is met opzet. Fionn Regan wilde absoluut dat er onvolmaaktheden in zouden sluipen, maar dat komt de spontaniteit zeker ten goede.

Misschien was niet iedereen even blij toen Bob Dylan zijn elektrische gitaar in handen nam, maar wij zijn vast en zeker bereid Fionn Regan op zijn pad te volgen. We zijn benieuwd naar zijn volgende muzikale verrassing!

3 maart 2010

Add comment

  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Meer informatie over formaatmogelijkheden