GZA
Al drie jaar toert the GZA, een van de stichtende leden van The Wu-Tang Clan, de wereld rond om zijn meesterwerk Liquid Swords van 1995 van onder het stof te halen. Maar de toverformule, die eind 2008 in de AB tot vuurwerk leidde, is stilaan uitgewerkt.
Liquid Swords is een mijlpaal in het hiphopgenre. Daarom was het zo'n heugelijk nieuws toen the Genius van the Wu-Tang Clan besliste om de hort op te gaan om die plaat integraal te performen. Hoewel de trend stilaan gaan liggen is, gaan we maar al te graag kijken naar the GZA. Of het nu ook weer lukt om dezelfde sfeer op te wekken als in de AB in Brussel twee jaar geleden, valt af te wachten. De show in Trix werd immers drie maanden uitgesteld, wat nooit een goed voorteken is. En vanavond kunnen we ook al niet van een grote publieksopkomst spreken.
Voorprogramma van de avond, Juzz Kiddin’, is een Belgisch collectief en doet het zeker niet slecht. Een hiphopsupport doen voor een halfgevulde zaal, dat toch vaak drijft op publieksparticipatie, is natuurlijk niet eenvoudig. Maar afgaan als een gieter deed Juzz Kiddin’ niet. De rhymes van de twee mc’s zitten goed, de dj beschikt over de juiste skills en zo nu en dan zorgde een saxofoon of een gastoptreden voor welgekomen afwisseling.
Knip- en plakwerk
Het is 22u. als the GZA uit de coulissen komt, met de kap over het hoofd, en de beats van track twee van Liquid Swords Duel of the Iron Mic door de boxen knallen. Dat nummer is een voorbode voor de rest van de avond: vroegtijdig zet de dj de schaar in het nummer om meteen over te gaan op een andere track, waardoor de LS-nummers hun kracht en magie voor een stuk verliezen. De dj blijft knippen en plakken waardoor de set maar wat aanmoddert. Maar daar komt verandering in als GZA genadeloos uithaalt met het trio Liquid Swords, 4th Chamber en Shadowboxin'. Toch komt het afhaspelen van de tracks de sfeer niet ten goede, en dat kan zelfs het trio niet meer rechttrekken. Na een half uur is het grootste deel van de plaat al gepasseerd en dat was nu net waar de tour om draait.
Matte bedoening
De show heeft veel weg van een verplichting en dat maakt de hele voorstelling een matte bedoening. Toch blijft het genieten van de flows die the Genius uit zijn mouw schud, maar op scherp staat hij niet. Het tij wordt nog wel wat gekeerd als GZA het blik met Wu-Tang klassiekers opentrekt. Shimmy Shimmy Ya, Clan in da Front en Reunited wakkeren het vuur nog een beetje aan, maar de boel mist overtuiging. Ook de komst van medeClanlid Killah Priest was vooraf aangekondigd, maar die viel de hele avond nergens te bespeuren.
Toch een woordje van respect voor de nederigheid van The Genius: op het einde van de show nam hij een kwartier lang de tijd om uitgebreid de vinyl hoezen, schoenen, cd’s en zelfs flyers van het optreden van Method Man (!) te signeren.
Het tweede Liquid Swordsoptreden was een beetje teveel van het goede. In feite herhaalde the GZA zichzelf door hetzelfde te doen als op zijn vorige doortocht, enkel deed hij dat nu op een minder overtuigende manier. Wu-Tang Clan blijft een sterk merk, maar de eer moet hoog gehouden worden. The GZA deed het vanavond al bij al niet slecht en dat bewijst dat hij nog steeds bij de top hoort. Maar van een Wu-Tang ancien verwachten we toch iedere keer het allerbeste.
3 maart 2010
