“Good evening Brussels. Welcome to round two”, zo begint de Amerikaanse groep The Antlers aan hun tweede concert van de dag in de Brusselse AB Club. Hun concert om 20u was immers zo snel uitverkocht, dat de mannen besloten om 17u al een eerste ronde te spelen. Wij hebben de eer de mannen opgewarmd om 20u te mogen aanschouwen.
De Brusselse AB Club blijkt de perfecte setting voor de intieme sfeer die The Antlers creëren. Door dit optreden in het sfeervol verlicht Clubzaaltje te laten doorgaan, kan je immers nog beter opgaan in de pathos van hun laatste album Hospice. Hospice, een conceptalbum dat zanger/ multi-instrumentalist Peter Silberman schreef rond het aftakelen van zijn aan kanker lijdende geliefde, wordt integraal en in identieke volgorde als op het album gebracht. Dit lijkt misschien een ietwat saaie keuze, maar als je weet dat Hospice chronologisch daadwerkelijk een verhaal vertelt, begrijp je dat een andere keuze bijna onmogelijk is.
Liveversie versus albumversie
Hoewel The Antlers op plaat soms afstandelijk en koud overkomen, klinken ze live wel vol en warm, ondanks de weinig verhullende pijnlijkheid van de songteksten. Peter Silbermans stem klinkt soms strelend zacht, dan weer hartverscheurend schreeuwend. Ondanks het feit dat hij dit kunstje eerder op de avond reeds heeft moeten opvoeren, lijkt hij helemaal op te gaan in de muziek als hij vol overgave Sylvia!!! zingt. In Bear klinkt hij daarentegen dan weer spookachtig lieflijk, doch langzaam opbouwend naar een meer ‘vrolijk’ ritme, om terug te kalmeren en vervolgens roekeloos luid te eindigen. Op plaat lijkt Hospice misschien een relatief rustig album, maar live blijkt dat de mannen hun instrumenten kennen en eveneens voluit voor rock kunnen gaan.
De nummers wisselen troostende stukken met ijzingwekkend dramatische elementen zodat het optreden nooit verveelt. Tevens blijkt Hospice live veel vocaler dan we hadden kunnen vermoeden. Peter Silbermans stem ontpopt zich tot een uitermate veelzijdig instrument. De manier waarop hij tijdens elk nummer de bijbehorende emoties overbrengt, doet ons vermoeden dat er tevens een uitstekend acteur in man schuilt. Samen met enthousiaste drummer Michael Lerner en headbangende keyboardist Darby Cicci levert het alleszins een prachtig concert en een unieke ervaring op die het album moeiteloos overtreft..



