De Animatrix volgens Master Chief

Dat een succesvol videogame verfilmd wordt is niets nieuws, Alone In The Dark, Bloodrayne en zelfs het controversiële Postal zijn elk al de revue gepasseerd, hoewel het merendeel enkel het levenslicht zag als een straight-to-dvd release. Ho maar even, zal men bij Microsoft gedacht hebben, hier moeten wij een graantje van meepikken! Wat volgt is Halo: Legends, een korte animereeks vergelijkbaar met de Animatrix van 2003. 

Parade van vluchtige verhaaltjes

De gelijkenissen met de Animatrix zijn overduidelijk. Het opzet van Legends is enkele verhalen te situeren binnen het Halo-universum, teneinde enkele vage aspecten ervan verder uit te diepen. Een nobel plan, maar wordt het ook correct uitgevoerd?

Spijtiggenoeg blijft Legends maar al te vaak rond de pot draaien. Wat de kijker, en bij voorkeur fan, hoopt te zien is een uitdieping van de game. Wat Legends biedt is een parade van vluchtige verhaaltjes die je in het beste geval eens je schouders doen ophalen. Wij hadden ons verwacht aan een volwaardige aanvulling aan het verhaal van Halo, maar kregen uiteindelijk slechts een Japanse vertaling van een Westerse game.

Ach, het is gelukkig niet allemaal kommer en kwel. Temidden van de ondenkbare kapsels en neuzen waarnaast zelfs Michael Jacksons reukorgaan gigantisch lijkt, brandt gelukkig nog een sprankeltje hoop. The Duel steekt met kop en schouders boven de andere fragmenten uit, mede dankzij de bevreemdende animatiestijl en de versmelting van Halo en Japans oudste folklore. Ook The Package, een CGI-fragment dat veel wegheeft van een ingame Halo cutscene -zij het met barslechte animaties-  zal voor fans van de reeks ook best te pruimen zijn,  maar de twintig minuten die beide fragmenten omvatten zijn nauwelijks genoeg om het kijken van het resterend anderhalf uur ongeïnspireerde anime te verantwoorden.