Plaatjes doen je lezen

Zo ook dus Shutter Island. We volgen Teddy Daniels naar een eiland waar de overheid een psychiatrische kliniek oprichtte en er warempel toch een patiënte wist te ontsnappen. Een soort Alcatraz zeg maar. Via allerlei puzzels en complottheorieën slaat Daniels zijn haak in het onderzoek en voert het witte konijn hem steeds verder de ondergrondse annalen in.

De graphic novel roept een helder sfeerbeeld op, al brengt de identificatie van de personages soms moeilijkheden met zich mee. De karikaturen zijn grof geschilderd, met weinig detail, wat ervoor zorgt dat je goed moet volgen. Het leest uiteraard vlot, maar we kunnen helaas niet de vergelijking maken met de literaire roman. Het boek telt 128 bladzijden dus waarschijnlijk is niet alles overgenomen uit het origineel.

Donkere soelaas

De spanningsopbouw is er echter niet minder om. Het boek houdt je aandacht goed vast en met minimale gesticulaties vormen de dialogen dynamische beelden. Ietwat donker soms, maar dat is momenteel in de mode.

Niettemin, als je interesse hebt om terug te beginnen lezen, maar je kan de moed nog niet opbrengen om je als een boekenworm door enkele honderden bladzijden te wurmen, kan de graphic novel soelaas brengen. Of dit Franstalige boek ook in het Nederlands uitkomt, blijft echter de vraag. Het kan echter wel een goede oefening in je talen zijn.

Eén opmerking nog voor de fervente boekplooiers: de lijm houdt het niet!