Vier theatergezelschappen die samen probeerden om De Toverberg, een van de meest gekende maar ook meest onoverzichtelijke boeken ter wereld, te vertalen in een voorstelling. Hoe kon het ook anders dan vreemd theater opleveren?
We hebben een/het boek (niet) gelezen is een coproductie van tg STAN, De KOE, Dood Paard en Maatschappij Discordia. De voorstelling is gebaseerd op de romen De Toverberg van Thomas Mann en op een fragment uit de bewerking Hoogtezon van Jef Aerts. Een moeilijke klus om hier een voorstelling over te maken.
De voorstelling opent met akelige achtergrondmuziek en doordringende voetstappen. Je ziet de zes personages, vijf mannen, één vrouw, ronddolen op scène. En plots wordt de tijd uitgewist, letterlijk. Een man klimt op een ladder en veegt met een doek het uurwerk van de muur.
Zalige chaos
Men vertelt, over het hoofdpersonage dat zijn moeder verloor en daarna zijn vader. Hij ging bij zijn grootvader wonen tot hij ook zijn grootvader verloor. En toen werd Hans, het hoofdpersonage, ziek. Of hij nu ziek was in zijn hoofd of in zijn lichaam, is niet duidelijk. Maar hij werd ziek. Zo ziek dat hij elke dag Porterbier moest drinken. En Hans leerde een meisje kennen. En Hans werd verliefd.
En dit was voor ons de inhoud van het verhaal.
Maar er is meer, er is de humor. Zo subtiel, maar tevens zo opvallend. Plots begint men over zaken die er helemaal niet toe doen, op die wijze dat ze er dan op de een of andere manier wel toe doen. De chaos die je anders zo irritant zou vinden is nu zalig omdat ze het samenspel benadrukt.
Dit is zo’n soort voorstelling waarvan je verdwaasd buitenkomt, niet wetende waar je te houden maar waar je eigenlijk, onbewust, heel veel van geleerd hebt.



