Alice in Wonderland
Tim Burton
Alice keert eindelijk terug naar haar Wonderland en ditmaal in 3D. Maar vindt ook de kijker het nog steeds fijn in Underland?
Alice Kingsleigh is het leven volgens de etiquette van het negentiende-eeuwse Engeland beu. Gelukkig biedt een buitenkans zich aan. De White Rabbit lokt Alice mee naar Underland, omdat ze de bewoners moet redden van de Red Queen. Aanvankelijk vrezen ze dat ze de foute Alice naar beneden hebben gelokt. Bovendien denkt de nu negentienjarige Alice dat alles maar een droom is.
Stilaan maar zeker raakt Alice overtuigd van haar missie en samen met Mad Hatter, Chesire Cat en de Tweedles bindt Alice de strijd aan om de White Queen terug op de troon te brengen. De Red Queen is immers een slecht karakter dat gefrustreerd is vanwege haar uit de kluiten gewassen hoofd en dat werkt ze uit op haar onderdanen.
Te weinig
Alice in Wonderland is niet de topper die we verwachtten. Tim Burton creërt in de film een mooi universum, maar doet er naar onze mening te weinig mee. Het verhaal gaat verder op de originele film en daardoor ontbreekt de wonderbaarlijke ontdekkingstocht door wat Alice Wonderland noemt. De kijker belandt immers bijna meteen midden in de bittere strijd in Underland.
Op het vlak van 3D-animatie zet de film wel een stap vooruit tegenover de eerdere 3D-producties. Het blijft niet bij enkele elementen die eruit springen, maar heel het beeld komt ditmaal tot leven.
De nieuwste van Tim Burton is een behoorlijk leuke film, maar er zat veel meer in denken wij. Voor Burton-fans zal het een aangenaam kijkstuk zijn, maar over het algemeen stelt de film teleur. Misschien is dat ook wel te wijten aan de (te) hoge verwachtingen en de hele mediahetze rond de film.
17 maart 2010
