Eens een Wolfmother, altijd een Wolfmother

Met het debuut werd platina gehaald en de band toerde de hele wereld rond, maar Chris Ross en Myles Heskett zwichtten voor de druk en lieten bandleider Andrew Stockdale in 2008 alleen achter. Het had dus niet veel gescheeld of Cosmic Egg was nooit verschenen. Stockdale bleef echter niet bij de pakken zitten en ging op zoek naar nieuwe bandleden. Ian Peres (bas), Aidan Nemeth (gitarist) en Dave Atkins (drummer) vervoegden de groep en anno 2009 is de band terug met de opvolger van het debuut, Cosmic Egg.

Opgepomte Beatles

De nieuwe cd klinkt dan ook als een nieuw Wolfmother. De rauwheid van de eerste cd is wat zoek, maar het blijft nog steeds een lekkere rockplaat. California Queen is lekker rockend met volop verwijzingen naar de hardrock van de jaren zeventig à la Led Zeppelin. Maar toch zijn er ook veranderingen te bespeuren. In New Moon Rising vinden we de agressie terug uit hun eerste album. In White Feather bespeuren we Guns N' Roses-invloeden. De opgewekte ballade In The Morning klinkt dan weer als een opgepompt Beatles-nummer.

Met Cosmic Egg wordt duidelijk dat Stockdale nog steeds geinspireerd wordt door de seventies. Het is niet het vooruitstrevende tweede album geworden dat hij voor ogen had en het debuutalbum blijft nog steeds onze favoriete plaat. Maar voor ons is Cosmic Egg zeker een waardige opvolger. Voor de liefhebbers is  het album zelfs te verkrijgen in drie verschillende versies. Het gewone album, een limited edition met een aantal bonustracks en natuurlijk een dubbel vinyl editie. Kopen die handel!