De meest fantastische verhalen om bij in te dommelen

Luisterboeken zijn een genre op zich. Een kartonnetje met enkele schijfjes geluid in, zo kan je ze nog het best omschrijven. De charme dat een echt boek heeft, is dan ook ver te zoeken bij deze versie van Roald Dahls meest fantastische verhalen. Straffer nog, er is helemaal geen charme. 

Vol overtuiging heb ik dan ook geprobeerd alle verhalen geduldig uit te luisteren, maar waar is het plezier van een boek als je het niet ongestoord op de trein uit je tas kan toveren en vol enthousiasme verder kan bladeren? Misschien komt het omdat ik zo'n boekenfan ben, maar het kan ook liggen aan het feit dat een voorgelezen verhaal smaakt alsof de kost die je ma 's avonds op het tafel zet al eens gegeten is. Een boek zet mijn geest altijd aan om voorstellingen te maken, waarbij elk personage een eigen stem en een eigen leven heeft. En wanneer ik dan iemand als Frank Lammens op een monotone manier verhalen hoor voorlezen, is het net alsof mijn vrijheden worden afgenomen.

Een boek is levendig en alles behalve saai. Deze acht schijfjes daarentegen lagen nutteloos te wachten tot ik komaf maakte met mijn uitsteldrang. Na de eerste cd beluisterd te hebben en bijna niets van het verhaal verstaan te hebben omdat mijn aandacht gewoon wegglipte, heb ik het op kant gelegd. Mijn conclusie is dan ook dat Frank Lammens een mooie stem heeft, maar mij toch niet kan verleiden om er langer dan een halfuur naar te luisteren. De helden uit mijn fantasie kon ik niet in zijn stem herkennen.

Geef mij maar the real shit. Boeken all the way!