1
Pater Sparrow
“Geen sciencefiction, maar Pools surrealisme”, zo wordt 1 ons voorgesteld tijdens de intro op het Brussels Internationaal Festival van de Fantastische Film. Na afloop stellen we ons toch de vraag wat men dan wel onder sciencefiction verstaat.
Een boekenwinkel sluit voor de dag wanneer een verdwaalde klant nog een specifiek boek zegt nodig te hebben uit het magazijn. In dat magazijn blijken alle boeken echter plots vervangen te zijn door een dik, wit boek zonder auteur of uitgever. Op de kaft prijkt enkel het cijfer 1.
1 is gebaseerd op het essay One human minute van Stanislaw Lem, de auteur van dat andere verfilmde verhaal Solaris. Het beschrijft de inhoud van het mysterieuze boek, alsook een onethisch politieonderzoek van het Reality Defense Institute naar het hoe en wat van dit boek. Het boek zelf blijkt een opsomming van cijfergegevens te zijn over al wat de hele mensheid doet gedurende een specifieke minuut op deze aardbol.
Boeiend boek over cijfergegevens?
We stellen ons echter de vraag of het boek wel een boeiende film oplevert? Een unieke film? Check. Een film die de hersenkronkels in overdrive lanceert? Double check. Een film die prijzen zal winnen en zelfverklaarde filmkenners euforisch zal achterlaten? Very possible indeed. Maar een boeiende film? Daar zijn we nog niet uit.
1 zet aan tot denken over de relativiteit van de werkelijkheid, en laat de kijker achter met boodschappen als “De vraag is het antwoord”, “Ben je je bewust van het bestaan van anderen?” en “Ben je je bewust van je eigen bestaan?”. 1 is op een unieke manier gefilmd, met gebruik van oude nieuwsfragmenten en verontrustende pseudopsychiatrische settings. Toch konden we het na afloop niet nalaten wezenloos te zuchten en te verlangen naar een oppervlakkige, al dan niet romantische, komedie. Maar dat kan aan ons liggen.
> BIFFF: recensies
12 april 2010
