Adembenemende schoonheid van Nothing Personal

Nothing Personal is een Nederlands-Ierse film uit 2009 van regisseuse Urszula Antoniak. Zij is een Nederlandse van Poolse afkomst en maakte met deze film haar eerste langspeelfilm. Hoofdrolspeelster is Lotte Verbeek, een Nederlandse actrice die stillaan de Nederlandse filmwereld aan het veroveren is. 

De film gaat over een vrouw die alles in Nederland achterlaat om een zwerversbestaan te gaan leiden. Ze wil alleen zijn en zich van niemand iets aantrekken. Ze belandt in Ierland bij een man die net zo eenzaam is en aan het water woont. Geen vragen stellen en niets over jezelf vertellen, dat is de afspraak en de rust die de twee personages in elkaar vinden. In alle stilte die dat oplevert, zit tegelijk een heel luid innerlijk gevecht verscholen. Deze twee mensen blijven vreemden, maar groeien net op die manier naar elkaar toe. Het lijkt er misschien op dat je met twee ook heel even eenzaam kan zijn. 

De film won al een hele hoop prijzen, waaronder het Gouden Kalf voor Beste Regie, Beste FIlm, Beste Camera en Beste Sound Design. Op het Locarno Film Festival kreeg de film een Luipaard voor beste actrice (Lotte Verbeek) en voor beste debuutfilm.

Onbeschrijfelijk stil

Wie zin heeft in een goed verhaal met wat spanning of actie, komt hier niet echt aan zijn trekken. Maar hoeveel mooier blijkt de onderhuidse spanning en een verhaal dat onvertelbaar blijkt en dat gedrenkt in de sfeer van mysterie misschien zelfs overbodig blijkt. Het gaat niet zozeer om het verhaal, maar wel om de personages en hoe zij verstrikt zijn in de eeuwige zoektocht naar zichzelf. De film is een ode aan de verpozing, een adempauze. Het is een vlucht die bitterzoet en tegelijk onmogelijk moeilijk blijkt.

Het resultaat van dit alles is een wondermooie film die in alle esthetische grenzen verlegt. Je ademt stokt als je ernaar kijkt, niet omdat het spannend is, maar om de adembenemende schoonheid die hieruit voortvloeit. Het genot doordrenkt van eindeloze melancholie.