Wat je nog niet wist over Monty Python

Veertig jaar geleden kwamen John Cleese, Eric Idle, Michael Palin, Terry Jones, Graham Chapman en Terry Gilliam voor het eerst samen. De zes komieken zouden later uitgroeien tot Monty Python, één van de meest invloedrijke comedygroepen aller tijden. John had enige ervaring op de televisie met The Frost Report en de rest ervoer comedy vooral bij cabaret optredens. Zonder enig idee waaraan ze begonnen, kregen ze zendtijd van de BBC.

Elke andere groep, bij elke andere producer, op elke andere plek, op elk ander tijdstijd had die zendtijd nooit gekregen. Slecht voorbereid arriveerden ze bij Michael Mills, het toenmalige hoofd Licht Amusement. Of ze film zouden gebruiken? “Geen idee.” En muziek? “Kan dat dan?” Of om het met de woorden van John Cleese te zeggen: “It was really like someone opening the gate to a field full of flowers, none of which had been picked, and we sort of ran into the field and it was so easy to pick.”

Monty Python werd het schoolvoorbeeld voor de absurde humor. Een situatie die voor elke andere persoon serieus en belangrijk is, maakten zij banaal. Ze kiezen niet één groep van mensen om mee te lachen, ze lachen met iedereen. Met hun film Life Of Brian zorgden ze voor heel wat opschudding bij de gelovigen in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten, terwijl ze niet specifiek met het christendom lachen. Ze lachen met de negatieve kanten van het geloof in het algemeen. Een presentator wilde hen kraken in een televisieshow, maar slaagde daar niet in. Zelfs niet met een bisschop erbij.

Geen blad voor de mond

De documentaire laat, verdeeld in zes delen, chronologisch zien hoe de zes Pythons van kleine snotapen uitgroeien tot de genieën die wij kennen. Dit allemaal verteld door de vijf overgebleven leden van de groep, medewerkers van hun shows en films, vrienden en familie. Ook hedendaagse komieken en acteurs zoals Sanjeev Bhaskar, Seth Green en Stephen Merchant komen aan het woord. Van Graham Chapman, de ontbrekende Python die op 48-leeftijd stierf aan keelkanker, worden oude interviews getoond. Er wordt absoluut geen blad voor de mond genomen, ze bespreken elk obstakel en elke kans die ze tegenkwamen tijdens de voorbije jaren.

De dvd is met zijn zes uur aan gemonteerd materiaal en een extra bonus-dvd heel uitgebreid, maar geïnteresseerden geraken niet verveeld. De menu’s van de dvd’s zijn gemaakt in de traditionele Monty Python-stijl. Terry Gilliam heeft zich kunnen laten gaan met kleuren en figuren. Hoewel er animaties van hun films en serie te bespeuren zijn, is er duidelijk gebruik gemaakt van modernere technieken dan toen ze ermee begonnen. Mocht de televisie geuren kunnen verspreiden zou er aan alle zintuigen gedacht zijn.