Het zit vanbinnen, diep vanbinnen

Nadat Betty in seizoen twee Henry, de liefde van haar leven, heeft moeten loslaten neemt ze haar eigen leven in handen. Betty besluit om het ouderlijk nest te verlaten en in te ruilen voor een appartementje in Manhattan. Genieten van het vrijgezellen leven zal ze! Maar dit wordt al vlug verstoord.

Lots of drama

Zoals het hoort in een serie is er opnieuw veel drama. Trouwen met een vrouw die ten dode is opgeschreven, een vader die het witte licht aan het einde van de tunnel heeft gezien. Betty ziet haar grote droom in vervulling gaan; redactrice worden. Maar zoals te voorspellen valt, niets gaat vanzelf.

Eén ding verandert er niet: Betty blijft nog steeds ugly. Dit tot onze grote ergernis. Draait het er bij zo’n serie niet om dat het lelijke eendje verandert in een schone zwaan? We vinden dat we al lang genoeg gewacht hebben, het wordt tijd voor een transformatie! Niet dat Ugly Betty niet ontspannend is, maar het blijft een beetje natrappelen. Er gebeurt niets nieuws. We bevinden ons nog steeds in het stadium van groot liefdesverdriet en de grote wonderen die enkel op tv kunnen gebeuren. Na twee seizoenen mag het toch al eens iets anders zijn alsjeblieft.

Luchtig en speels

Een groot pluspunt aan de hele serie is de montage. Een knap staaltje vakmanschap. De overgangen geven de serie zeker een extra dimensie. Het houdt het luchtig en speels wat zeker past bij de komedieserie. Ook de acteurs mogen even in de bloemetjes gezet worden. America Ferrera zet een prachtige gestalte neer als Ugly Betty.

De reeks Ugly Betty werd al meermaals bekroont met een Emmy en Golden Globe award. Dus slecht kunnen we de serie alvast niet noemen.