De Decamerone revisited

Eventjes opfrissen misschien, want de auteur van de Decamerone ligt al enkele honderden jaren onder de zoden. In de 14e eeuw werd Europa geteisterd door de Pest. Ze roeide zelfs een derde van de bevolking van Firenze uit. Niet gelachen dus. Wanneer het zo snel gedaan kan zijn, kan je maar beter ten volle leven. Dat dachten toch de vertellers van de Decamerone. Met zijn tienen trokken ze tien dagen weg uit Firenze. Om elkaar gezelschap te houden, vertelde ieder van hen elke dag een verhaal.

Tien maal tien maakt... 100

Van die honderd verhalen koos Ed Franck er vijventwintig uit. Sommige mixt hij tot een spannender en hedendaagser verhaal. Die late Middeleeuwsers of vroege Renaissancers houden er soms een nogal ridderlijk en romantisch beeld op na en schuwen de moraallessen niet. Al verbloemen ze evenmin de koetjes en de kalfjes. De rode draad is de universele en tijdloze liefde.

Ook de geestelijke kaste moet het vaak ontgelden, net zoals vandaag eigenlijk. Dat maakt dat de verhalen je makkelijk meezuigen. Je merkt eigenlijk niet dat je 650 jaar in de tijd gekatapulteerd wordt. Uiteraard heeft Ed Franck heel wat stilistische aanpassingen moeten doorvoeren, die trouwens grandioos geslaagd zijn. Enkel de inleiding is een tikkeltje overbodig door de scène te verplaatsen naar een atoomschuilkelder net voor het uitbreken van WO III.

To love or not to love

Ed Franck heeft al een mooie erelijst van meesterlijke bewerkingen van historische verhalen. Zo herwerkte hij al de grote liefdeshistories van Romeo en Julia, Tristan en Isolde e.a. in Hou van mij. Zijn Veel verdriet voor één hart is dan weer een prachtige prozabewerking van vier tragedies van Shakespeare.

Ook Carll Cneuts prenten vormen een integraal deel van deze bundel. Integer en intimistisch, doch zeer sprekend. Het lijken wel figuren uit een Chinees schaduwenspel.

Een mooie bundeling dus om te lezen en om te geven. Een prikkeling om op zoek te gaan naar de oorspronkelijke verhalen van Boccaccio. Veel lees- en kijkplezier!