Geslaagde komedie van Woody Allen

Boris (Larry David) is niet bepaald een aangenaam type om als vriend te hebben, maar als filmpersonage is hij fantastisch. Hij noemt zichzelf een miskend genie. Als professor in de snaartheorie (allesomvattende theorie in de natuurkunde) snapt hij alleen the big picture. Regelmatig keert hij zich naar de lens en spreekt hij het publiek aan. Met "whatever works" komt hij tot zijn grootste inzicht.. Alles is goed in het leven zolang het maar werkt in de praktijk. En dat is meteen de postmoderne boodschap van de film. Als belangrijke exponent van de stroming vestigt de maker van Annie Hall en The Purple Rose of Cairo zich opnieuw als grootmeester.

De plot kan alleen door Woody Allen zijn geschreven. Boris probeert aan zijn miezerige leven vol imbecielen te ontsnappen, maar zijn zelfmoordpogingen mislukken keer op keer. Alles verandert wanneer hij Melody (Evan Rachel Wood) ontmoet, een weggelopen blonde ex-miss. Ze zwerft door de straten van New York en zorgt ervoor dat de argwanende Boris haar in huis haalt. Melody snapt de zienswijze en het sarcasme van Boris niet, maar neemt het wel klakkeloos over (met enkele hilarische scènes tot gevolg). Wanneer haar pas gescheiden ouders Melody op het spoor. komen, gaan de poppen pas echt aan het dansen . n New York ontdekken ze wie ze echt zijn.

Vlijmscherp

Met zijn 75 jaar is filmmaker Woody Allen duidelijk pensioengerechtigd en dat wordt hem maar al te vaak verweten door filmcritici. Hij zou zijn vroegere films constant herkouwen. Als overtuigd Woody Allen-fan moeten we dat  nuechter tegenspreken. Allen is nog steeds steengoed in het genre van de komedie, doorspekt met maatschappijkritiek en filosofische reflecties. Hij blijft ongelooflijk genuanceerd in zijn personagetypering. De neurotische grompot komt dan wel regelmatig terug in zijn films, in Whatever Works is hij volmaakt. In de eerste scènes vraag ik me af waarom Allen niet zelf de rol van Boris op zich nam, zoals hij meestal doet met dit soort schlemiels. Anderhalf uur later ben ik daar blij om. Hij zou het personage van Boris zenuwachtiger, verwarder en een tikkeltje irritant laten overkomen. Larry David vertolkt de rol op een ongelooflijk scherpe manier waarbij intonaties het verschil maken.

Allen slaagt er nog maar eens in om een uiterst grappige komedie af te leveren die tegelijktijd scherpzinnig, kritisch en genuanceerd is. Whatever Works is anderhalf uur lachen met vlijmscherpe dialogen, cynische grapjes en hilarische one-liners. Een aanrader voor Woody Allen-fans en een ideale inleiding op zijn oeuvre.