George W. Bush is president Nietsnut

De populairste president van de VS ooit en de meest gehate president van de VS ooit: George W. Bush werd het allebei in slechts acht jaar tijd. Hoe is het zo ver kunnen komen? Hoe kan een drankverslaafde fils-à-papa het machtigste land ter wereld leiden?

Schaduw

W. is het verhaal van George W. Bush. Het begint in zijn jeugdjaren wanneer W. voor het eerst in aanraking komt met zijn innerlijke duivel. Op school gaat het niet zo best. Papa weet hem op de beste scholen te krijgen, maar junior houdt meer van drank en vrouwen dan van de boeken. De schaduw van zijn vader en zijn jongere broer Jeb wegen zwaar op hem. Hij leeft in een vicieuze cirkel: hij trekt zich niets aan van zijn toekomst uit protest tegen het juk van zijn vader die hem op zijn beurt behandelt als een nietsnut.

Zijn ontmoeting met zijn latere vrouw Laura en zijn bekering tot het katholieke geloof zijn een keerpunt in zijn leven. De drankduivel is bezworen en hij proeft van de liefde van zijn vrouw en zijn god. Bush is vastbesloten om zijn leven zelf in handen te nemen en zijn vader te bewijzen wat hij in zijn mars heeft. De politiek lijkt daarvoor het ideale middel. Met succes.

De film is evenwichtig opgebouwd uit fragmenten uit zijn jeugd en zijn latere periode als president van de Verenigde Staten. De passages zijn mooi tussen elkaar verweven. Stone kiest ervoor om niet chronologisch te vertellen en dat werkt. De acteurs leveren sterke prestaties en als je geluk hebt lijken ze zelfs op de echte personen. Zo lijkt Thandie Newton misschien wel het beste op haar personage, Condoleezza Rice. Hoewel hoofdrolspeler Josh Brolin toch wat make-up nodig heeft om op de echte W. te lijken, zet hij een geloofwaardige figuur neer. Het stoort hoegenaamd niet dat je niet de echte Bush aan het werk ziet. Je gelooft hem en dat is zonder twijfel een prestatie.

Slechte jeugd

Enorm storend is echter de manier waarop Stone de misschien wel slechtste Amerikaanse president ooit portreteert. Je krijgt het gevoel alsof het allemaal de schuld is van zijn strenge, veeleisende vader en zijn omgeving dat hij een idioot op de machtigste stoel ter wereld werd. Puur op deze film gebaseerd ben je zelfs geneigd het hem allemaal te vergeven en het allemaal op een slechte jeugd te steken. Iets zegt ons dat hij ook een heel groot stuk te danken heeft aan zichzelf. Jammer dat Stone die weg niet koos. Echt kritisch kan je de film moeilijk noemen. Alleen de rol van defensieminister Rumsfeld wordt hier op een correcte manier weergegeven.

Wie meer wil te weten komen over het leven van één van de meest opmerkelijke figuren uit de moderne geschiedenis moet zeker deze film eens bekijken. De historische feiten kloppen grosso modo en je steekt één en ander op over de Amerikaanse cultuur. Wie een gezonde, kritische film over de man die de wereld in een nieuwe Koude Oorlog stortte verwacht, hoeft die moeite niet te doen. Leuke film, sterk gemaakt, maar het mocht toch wat opbouwender.