Nog een rondje met Lips: I Love The 80's

Wie CJP een beetje in het oog houdt, weet dat we hier niet verlegen zijn en graag onze melodieuze zangstemmen uit de kast halen tijdens een feestje. Eerder hebben we al Lips: Number 1 Hits en Lips: Party Classics over de vloer gekregen. Deze hebben we natuurlijk op alle mogelijke toonhoogtes uitgetest en ze slaagden onze beproeving met glans. Vandaag bekijken we de recentste telg van de Lips Legende namelijk Lips: I Love The 80’s.

Lips is de grote tegenhanger van de Singstar-reeks op PlayStation 3. Het enige verschil is natuurlijk de songlijst, de presentatie en de downloadbare liedjes. Toch kwamen er in de recentere games vernieuwingen zoals micro’s die met bewegingsensoren werken en de mogelijkheid om om het even welke USB-micro dan ook te gebruiken samen met je spel.

Back to the 80's

De titel doet natuurlijk vermoeden waar het dit keer om gaat. Terwijl Number 1 Hits het hield op recente muziek en Party Classics een lijst van iconische liedjes bevatte, pronkt I Love The 80’s met een uitzonderlijke tracklijst die de beste deuntjes van de jaren '80 aan de man brengt. Het spel bevat niet minder dan 40 liedjes waar je je op kunt uitleven samen met je vrienden.

Ook qua genres valt er niet te klagen. Of je nu een fan bent van Rick James maar soms ook wel een hardere David Bowie kunt lusten, het spel zal al je wildste 80’s dromen kunnen bekoren. Daarnaast bevat het ook iconische liedjes zoals Video Killed The Radio Star en Walking On Sunshine waardoor je je opeens 30 jaar terug in de tijd waant.

Voor een spel over de jaren '80 heeft Lips: I Love The 80’s een zeer krachtige soundtrack die je zal doen hunkeren naar meer. Natuurlijk staat Xbox Live vol met liedjes die je tegen een zacht maar toch democratisch prijsje kunt kopen om je feestjes een beetje extra pit te geven en je vrienden volledig in de sfeer van twee generaties terug te dompelen.

Weinig innovatiefs

Helaas wordt er maar weinig met het concept gedaan. Het spel bevat een goede lijst maar afgezien van de gewijzigde soundtrack is het spel haast identiek aan Lips: Party Classics. De menu’s en het gevoel van het spel zijn totaal ongewijzigd.  Dit is uitermate jammer gezien andere games heel het spel een volledige nieuwe look gaven in hun jaren '80-spel.

Om maar een voorbeeld te geven: Guitar Hero Rocks The 80’s veranderde de look van de menu’s totaal en gaf aan elk personage een nieuw pakje dat geïnspireerd was door de bekende rockgroepen uit de jaren 80. Het is spijtig dat Lips: I Love The 80’s dit niet eens probeert. Ook bevat dit spel, afgezien van de nieuwe liedjes, geen vernieuwingen.

Lips: I Love The 80’s heeft alle problemen die een expansie meestal heeft. Het is niets maar dan een songpack van 40 liedjes om je spelervaring mee te verlengen. Als je tevreden was met de vorige Lips en hunkert naar meer, dan zal dit een zeer goede aankoop wezen. Verwacht je echter dat deze game je Lips-ervaring volledig zal vernieuwen, dan zal je bedrogen uitkomen.