Een komedie te veel

1
Did you hear about the Morgans?
Marc Lawrence

Op de affiche van Did You Hear About the Morgens? staan Hugh Grant en Sarah Jessica Parker in het groot te prijken. Het team van Columbia Pictures had alles in huis om een nieuwe hit te scoren. Maar Grant’s moppen zijn we beu gehoord en Parker lijkt net van de set van Sex and The City te zijn gewandeld.

Het verhaal op zich doet al wat slapjes aan. Wat is er nu nieuw aan de koppel-heeft-huwelijkscrisis-wordt-getuige-van-een-moord-en-ter-bescherming-naar-godverlatengat-gestuurd-waar-ze-weer-verliefd-worden formule? Miley Cyrus zat in de laatste Hannah Montana film zelf tegen haar zin op het platteland vast en de komedie Sweet Home Alabama uit 2002 heeft ons al een duidelijk beeld gegeven over hoe je een gebroken liefdesleven het best tegen een natuurrijke achtergrond weer kan lijmen. Een lijstje van alle films waarin iemands leven overhoop wordt gegooid door getuige te zijn van een moord lijkt mij nogal overbodig, je snapt wel waar ik heen wil.

In herhaling

Terwijl Hugh Grant nog menig vrouwenharten deed smelten met zijn prestaties in Four Weddings and a Funeral en Nothing Hill, zijn we nu wel uitgekeken op zijn routinematige acteerspel. In deze vertolking van een beroepskluns die met zijn typerende droge humor door het leven gaat, lijkt Grant meer dan ooit op repeat te staan.

Sarah Jessica Parker zit ook vast in haar – inmiddels uitgemolken – Sex and the City-figuurtje. Het personage van Meryl Morgan, een succesvolle zakenvrouw uit New York, heeft met haar neurotische en dwangmatige kantjes zeker al het potentieel om een actrice het onderste uit de kan te doen halen. Maar in plaats van haar grenzen te verkennen en zich onder te dompelen in dit nieuwe karakter, blijft een duidelijk zichtbare laag Carrie Bradshaw over haar uit gesmeerd.

Passieloos

Nog erger dan dit passieloze acteerspel is het gebrek aan chemie tussen de acteurs. De prachtige setting van het zuiderse Wyoming vraagt erom, het camerawerk geeft het gevoel dat je bijna op hun vel zit en toch spat er nog niet het kleinste vonkje vuurwerk van je scherm. De enige momenten die het lachen waard zijn, zijn ook ineens gebundeld in de nog geen 3 minuten durende trailer.

Misschien doet Grant beter waar hij het al jaren over heeft en geeft hij er eindelijk de brui aan, zodat we mooie herinneringen aan hem blijven koesteren. Maar ook voor Parker is dit een komedie te veel. Al een geluk kunnen de makers nog rekenen op de vele studenten die nu in de examens zitten en waarvoor zelfs de kleinste glimlach een vorm van ontspanning is.

3 juni 2010

Add comment

  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Meer informatie over formaatmogelijkheden