Ontroerend bezoek bij Reve

Begin jaren zestig verhuist Gerard Kornelis van het Reve naar een klein huisje in het Friese Greonterp: Huize het Gras. Een klein arbeiderswonig die vanaf dan regelmatig zal opduiken in Reves schrijfsels. Een kleine burcht die voor heel wat literaire productie heeft gezorgd.

Zijn huisgenoten Bruno van Albada en Henk van Manen, die hij aanspreekt als Teigetje en Woelrat, hebben hem in de jaren die volgden duizende keren geportretteerd. 41 van die foto's werden begin 2010 tentoongesteld in Leeuwarden. Het zijn deze foto's die aangevuld met anekdotes terug te vinden zijn in dit boek dat, uiteraard, de titel Huize het Gras mee kreeg.

Intiem fotoboek

De toon van het boek is al duidelijk vanaf de omslag. Een eenvoudige zwart-witfoto van Reve met zijn kat. Geen schrijver, maar een mens in zijn alledaagse leven. Dat blijft ook het geval in de rest van het boek. Niet dat er over zijn schrijven gezwegen wordt, want dat zou afbreuk doen aan zijn persoonlijkheid,  maar het gaat hier in de eerste plaats over een bloemlezing van de levensjaren van een man die te maken kreeg met grote levensvragen. Alsof je in de zetel zit en door een oud fotoalbum bladert terwijl Teigetje en Woelrat naast je wijzen op de details in de foto en herinneringen ophalen.

Het wordt zelfs heel intiem, want naast gedichten en foto's komen ook Reves brieven aan bod. Het is in de periode dat hij in Huize het Gras vertoefde dat Reve openlijk uit begon te komen voor zijn homoseksualiteit. Iets wat de nodige emoties en moeilijkheden met zich meebracht, maar dat wordt in het boek niet geschuwd.

Eenvoud om te koesteren

Het zijn deze dingen die van Huize het Gras alles behalve een biografie maken. Daarvoor is het veel te persoonlijk. Van de kat op zijn schoot tot het misvormd gemetselde muurtje om het huis. Alles ademt het leven van Reve. Zelfs als hij je als schrijver niet boeit, kan dit je niet koud laten. Het is mooi in al zijn eenvoud. 

Huize het Gras laat je niet binnenkijken in het leven van Gerard Reve, maar in dat van Gerard Kornelis van het Reve. Dit is iets om te koesteren, af en toe vast te nemen, te doorbladeren en zachtjes zuchtend terug te zetten.