De mythologischie toer op met Clash of the Titans

Clash of the Titans is een raar geval op het vlak van filmgames. Het spel werd eerst gemaakt door Brash Entertainment, een softwarehuis dat zich uitsluitend bezighoudt met filmgames. Het spel werd vervolgens overgekocht door Game Republic en uitgegeven door Namco-Bandai, bijna twee maanden na de première van de film.

Het is duidelijk dat het spel in een vrij absurde positie zit. De film is al maanden uit waardoor de game maar weinig aandacht krijgt wat marketing betreft. Toch zorgt dat er misschien wel voor dat sommige gamers, vooral dan diegenen die zich niet bezighouden met films, denken dat dit een volledig origineel spel is. De titel doet alvast aan de God of War-reeks denken.

Die veronderstelling klopt volledig. God of War is gebaseerd op de film uit 1981 waar Clash of the Titans een remake van is. De hoofdrolspeler van film en spel is echter niet een gezellige psychopaat met de naam Kratos, maar wel de bekende Griekse held Perseus, die een zoon van Zeus blijkt te zijn. Wanneer demonen en soldaten plots verschijnen om zijn eiland te bedreigen, komen zijn goddelijke krachten te voorschijn en is hij klaar om elk van zijn mythologische tegenstanders een paar kopjes kleiner te maken.

Kratos wants his game back

Niet alleen het verhaal, maar ook de gameplay leent veel elementen van God of War. Je hebt een sterke en zwakke aanval, je hebt verschillende magische krachten en natuurlijk maak je je vijanden totaal kapot door in een minispelletje op de juiste toetsen te drukken. De gameplay is volledig hetzelfde, maar Clash of the Titans bevat een paar interessante elementen.

Om je magische krachten te voeden, heb je stamina nodig, maar die krijg je niet zomaar. Je moet die namelijk uit je vijanden zuigen nadat je ze een beetje verzwakt hebt. Vervolgens heeft Perseus de keuze om zijn eigen wapen te gebruiken om de vijand te vermoorden of het wapen van de vijand te stelen en hem daarmee te vermoorden.

Elk van de vijanden kan met een specifiek wapen het gemakkelijkst gedood worden en er zijn meer dan tachtig wapens in het spel. Die zijn vooral belangrijk tijdens baasgevechten. Zo is er een gevecht tegen een gigantische schorpioen. Die lijkt heel imposant, maar als je je enorme hamer bovenhaalt, kan je zijn klauwen pletten; met je bijl kan je zijn staart afhakken. Dat maakt hem opeens een stuk makkelijker te verslaan.

Hier en daar vernieuwingen

Tactiek is dus de boodschap. Een groot probleem is echter dat alle wapens je verplichten om een hele rompslomp te ondergaan om ze te versterken, te selecteren en te gebruiken. Hoewel dat wel van originaliteit getuigt, gaat die vaak ten koste van de gameplay en dat is nooit een goed idee.

Wat de graphics en het geluid betreft, valt er niet veel te zeggen. De beelden en animaties zijn ondermaats voor een recent spel. Het spel gebruikt de muziek uit de film, maar de stemmen konden veel beter.

Clash of the Titans is een doordeweeks filmspel: ondermaats met hier en daar een interessant idee, maar een uitermate slechte executie. Het is niet de moeite waard om het spel aan te kopen: het bevat geen nieuwe of verfrissende ideeën die fans van de film zouden appreciëren noch een interessante gameplay. Het spel is een totale flop...