Life During Wartime is een gitzwarte komedie vol absurde dialogen en bizarre situaties. Het is een vervolg en tevens een moderne variatie op Happiness, een film die Todd Solondz eerder uitbracht in 1998. Net zoals bij Happiness zal niet iedereen te vinden zijn voor deze nieuwste prent van de Amerikaanse regisseur.
De titel en de ouderwetse filmintro doen ons vermoeden dat de film zich afspeelt in het verleden. Maar ten onrechte! We bevinden ons zelfs niet in oorlogsgebied, maar in het zonnige Florida. Amerika is dan wel in oorlog, maar dit affecteert geenzins het leven van de hoofdpersonages. De titel verwijst naar een liedje dat een van de personages zingt in de film. Verwacht dus geen bloederige oorlogstaferelen of schrijnende afscheidsscènes. Wat je wél te zien krijgt, is het verhaal van drie zussen wiens leventje niet bepaald op rozen loopt.
Huwelijkscrisis en bezoekjes van een overleden ex
Joy is een hippie die de wereld wil verbeteren. Wanneer blijkt dat haar geperverteerde echtgenoot zijn streken nog niet heeft afgeleerd, besluit ze dat zij maar beter een tijdje uit elkaar kunnen gaan.
Joy laat alles achter en zoekt steun bij haar moeder en zussen. Dan duikt plots haar overleden ex steeds in haar buurt op. Hij verzoekt Joy om hun oude relatie een nieuwe kans te geven. Op deze manier wordt Joy geconfronteerd met zowel oude als nieuwe relatieproblemen.
Een joods gezin dat niet echt koosjer is
Trish heeft iedereen, inclusief haar jongste zoon, ervan overtuigd dat haar man overleden is. In realiteit leeft hij nog en heeft hij net zijn straf als pedofiel uitgezeten in de gevangenis. Hij zoekt contact met zijn oudste zoon om te verifiëren of deze ook geen pedofiele trekjes heeft. Ondertussen maakt Trish nieuwe trouwplannen. Ze heeft iemand leren kennen die evenzeer gepassioneerd is door Israël en haar kan "nat" maken door alleen maar haar elleboog aan te raken. Je moet het maar kunnen!
Haar wereld komt echter op zijn kop te staan wanneer haar jongste zoon de waarheid over zijn vader ontdekt. Daarnaast heeft ze ook nog haar handen vol met haar karaoké-zingende dochter die dagelijks diazepam slikt. Het perfecte familieplaatje dus.
Hollywoodbitch
Helen is dan weer een egocentrische Hollywoodster die alle familiebanden verbroken heeft. Wanneer zus Joy om haar hulp vraagt, kan Helen maar weinig medeleven opbrengen. Volgens haar is zij het echte slachtoffer. Sinds ze de poëzie opgegeven heeft, maakt ze namelijk een echte crisis door.
Life During Wartime zal ongetwijfeld het publiek in twee kampen verdelen. De mix van gewichtige thema's, serieuze vertolkingen en op niets slaande commentaren slaagt er niet echt in iemand aan het lachen te krijgen in de bioscoopzaal. Voor zover wij het ons goed kunnen herinneren was dat toch het doel van een komedie, niet? Bovendien is de hele film werkelijk overdreven. Solondz maakt gebruik van een heel aparte soort humor dat slechts door een kleine groep geappreciëerd zal worden. Ons kon het alvast niet bekoren, u wel?



