Duivel in vossenhuid

Van den Vos Reynaerde is een van die teksten die het in vele scholen schopte tot  verplichte Middelnederlandsche lectuur. Maar een duf verhaal is het zeker niet, want ook na meer dan 750 jaar lijkt het originele verhaal nog niets aan kracht te hebben ingeboet. Marc Legendre en René Broens bleven dan ook  trouw aan het eeuwenoude dierenepos .

Mooiprater

Koning Nobel heerst  met vaste hand en grote wijsheid over zijn dierenrijk. De sluwe en bedrieglijke Reynaert de vos is echter een doorn in het oog van vele dieren. Hij liegt en beliegt, steelt en misleidt. De wolf Isegrim, haas Cuaert en de haan Coppe doen hun beklag bij koning Nobel over Reynaert. Na het aanhoren van de klachten stuurt de koning  beer Bruin er op uit om Reynaert naar het hof te brengen. Maar Reynaert maakt  gebruik van Bruins zwak voor honing en lokt de beer in de val. Wanneer deze halfdood het hof komt opgestrompeld, besluit Nobel de kater Tybeert als gezant te sturen, die ook op zijn beurt hevig wordt aangepakt. Uiteindelijk slaagt enkel Grimbeert de das erin om Reynaert aan het hof te krijgen maar ook daar laat de vos zich niet zomaar terecht wijzen.

Wrede verzen

Marc Legendre tekende Reynaert de vos in dezelfde donkere stijl die hij sinds zijn cyclus Finisterre, Verder en Wachten op een eiland hanteert. Daardoor doet het boek erg  filmisch aan, met oog voor detail. Griezelig gedetailleerd met voldoende bloed, afgerukte ogen en oren en zelfs een verdwaald stukje dierlijke sodomie.

René Broens stak de Middelnederlandse verzen in een modern jasje en schreef een nawoord van enkele pagina's. Het is handig dat eerst eens te lezen als je het verhaal niet kent en als wat licht academische praat je niet afschrikt. Die verzen zijn echter wat soms mank loopt in Reynaert de vos. Er staat te veel tekst op een pagina en de verteller is te aanwezig. Een strip werkt vooral op dialogen en dat is hier niet echt het geval. De vertaling  zou het beter doen als een gewoon boek of tekst. Gelukkig maakt de zeer aparte stijl van Marc Legendre veel goed. Al bij al is dit vooral een grafisch  inleiding tot een klassiek werk, met een Reynaert zoals je hem nog nooit zag: geen vos, maar een duivel in vossenhuid.