The Box is mooie, doch lege doos

Virginia 1976. Een werknemer van NASA sterft, komt terug tot leven en bouwt een mysterieus voorwerp. Met deze boodschap opent The Box, de nieuwste film van Richard Kelly, de man achter de apocalyptische cultfilm Donnie Darko. Donnie Darko was Richard Kelly’s regisseerdebuut, en na de kritieke en commerciële flop van mans tweede film Southland Tales, houdt de hele filmwereld gespannen zijn adem vast in afwachting van zijn nieuwste spruit. De grote vraag is immers: was Donnie Darko een toevalstreffer of weet Richard Kelly wat nodig is om een goede film te maken?

Na bovengenoemde openingsboodschap worden we voorgesteld aan het gezin Lewis, bestaande uit Norma (Cameron Diaz), Arthur (James Mardsen) en hun zoontje. Norma heeft wat problemen met haar voet, en het gezin doet zijn best om de eindjes aan elkaar te knopen zodat Norma’s voet kan geopereerd worden. Op een dag staat er een zwaar verminkte vreemdeling (Frank Langella) voor hun deur die hen de doos uit de titel geeft. In de doos zit een button-unit: een drukknop. Als ze er voor zouden kiezen om op deze knop te duwen, zullen er twee zaken gebeuren: vooreerst zal er ergens iemand sterven die ze niet kennen, en vervolgens zullen ze een geldkoffer met een miljoen dollar krijgen. Belastingsvrij.

Volgende keer beter

Voor The Box werden kosten noch moeite gespaard. Richard Kelly kreeg hulp van Cameron Diaz en James Mardsen in de hoofdrollen, en een aanzienlijk budget voor special effects. Tevens kon hij zich baseren een reeds bestaand kortverhaal van Richard Matheson - de man die ook verantwoordelijk is voor de verhalen achter I Am Legend, Stir Of Echoes en het Robin Williams-vehikel What Dreams May Come - zodat zijn nieuwste film niet de onzinnige soep zou worden die Southland Tales was. Ons verdikt: volgende keer beter.

The Box speelt zich af in de jaren `70, en is als sfeerschets van die tijd heel mooi in beeld gebracht. De decors zijn af. Meer positief kunnen we echter niet over deze film verzinnen.

Bombastische muziek en te weinig antidepressiva

Richard Kelly’s muziekkeuze, die zo subliem was in Donnie Darko, werkte hier voornamelijk storend door steeds bombastisch aan te zwellen op de meest idiote momenten. Alsof er geen andere manier is om enige emotie over te brengen.

Alle personages kijken constant zo getormenteerd dat je hen en masse naar de psychiater wil sturen voor antidepressiva. Koploper hierbij is Cameron Diaz die zowat constant met een wijdogige blik rondloopt waarvan de nuances ons totaal ontgingen, doch we nemen aan dat het niet de bedoeling was dat ze er constant angstig uitzag. En nu we het toch over Cameron’s personage hebben: welke idiote kostuumontwerper stopt een personage met voetproblemen constant in schoenen met hakken? Platte schoenen zijn misschien niet altijd even flatterend, maar komaan.

Het grootste probleem met The Box is voor ons echter dat de personages niet aanspreken. The Box probeert ons in een seventies stemming te brengen, inclusief de personages, maar slaagt hier enkel qua decor in. De personages zelf zijn te oppervlakkig en hun lot wekt amper empathie op. Men tracht wanhopig een moraal over te brengen, maar doet dit op zo’n betuttelende manier dat het meer het averechtse effect bereikt: als op een knop duwen deze film eerder deed eindigen, hadden wij het alvast gedaan.

The Box speelt vanaf 4 november in de zalen.