Veel toeters en bellen bij Tagemose

Tagemose is een Antwerpse Zweed. Of een Zweedse Antwerpenaar, het is maar hoe je het bekijkt. Zijn biologische vader is Deens, maar zijn Zweedse stiefvader heeft hem het leven geleerd.

Van flirten met de dood in een fotoreeks die voor perverse Japanners een erotische bijklank krijgt tot Juliette Lewis die in Death of a whore danst met de dood (een in skeletvorm gemodelleerde Lisbeth Gruwez). Sterke vrouwen en de dood, de twee passies van Tagemose worden doorheen het boek vaak duidelijk. Liefst nog in wervelende totaalconcepten, Tagemoses favoriete genre.

Niets, nooit, nimmer te zot

Geen enkel idee is te zot voor Shoottheartist. Een clip van Editors kreeg het Tempelhof in Berlijn als decor, een stofwolk verbeeldt de circle of life op de tonen van Chopin en de Russische Pixies-tegenhangers maakten hun clip op de koudste plek ter wereld, in de schaduw van een schare actieve vulkanen. Ray Cokes was verteller in een Bread&Butter-modeshow die van reusachtige video-installatie overging naar live-action en uitmondde in een concert van The Hives, de clip van Mumiy Troll werd doorheen heel Rusland verspreid en op het Kremlin geprojecteerd en ook Ozark Henry rekende voor twee clips op de kunsten van Shoottheartist.

Viavia kwam ook KANE bij Tagemose terecht voor een totaalshow en enkele videoclips, en via KANE stond Tiësto dan weer aan de deur om Shoottheartist mee te nemen op zijn Elements of Life-tournee. En die elements of life zijn een constante in de projecten van Shoottheartist. Aarde, wind, water en vuur komen altijd op de een of andere manier teurg in hun projecten en werken als een soort inspiratie.

Een eclectisch overzichtspalet

De menselijke inspiratiebronnen van Tagemose komen ook in vele projecten terug. De invloeden van Salvador Dalì, Fritz Lang, Edgar Allen Poe, Aldous Huxley, René Magritte, en Ingmar Bergman blijken duidelijk uit dit overzichtsboek en worden ook vaak in de teksten aangehaald. De aanwezigheid van Caravaggio, Nick Cave, Tim Burton, Jack White, Bram Stoker, Josh Homme, Michaël Borremans, Hunter S. Thompson en de broertjes Coen is misschien minder nadrukkelijk, maar ze hebben eveneens het leven en werk van Tagemose mee gevormd.

Dit boek bestaat uit een box met achttien kleine boekjes, elk op zich het relaas van een nieuw project. Het is een combinatie van multimediale Shoottheartist-projecten met intimistisch solowerk van de fotograaf Bjørn Tagemose. Telkens gedocumenteerd met stills en meestal voorzien van een korte tekst staat er geen letter teveel in dit “boek”. Tagemose en Shoottheartist slagen er in hun multimediale audiovisuele projecten te vertalen in een boek dat geen boek is. Het enige wat misschien nog ontbreekt aan dit project is een cd’tje. Door de mini-boekjes bladeren en ondertussen de band live horen spelen, het zou helemaal lijken alsof je er zelf bij was.

Als afsluiter nog één tip: reis desnoods het halve land door voor dit prachtstuk, maar laat het niet met de post opsturen. De box rond de boekjes is niet zò stevig, need we say more?