Het foute kookboek

“Overtuigd dat het niet zou lukken, kreeg ik op een ochtend een telefoontje : Lehla, we willen jouw boek uitgeven.” In het voorwoord vertelt de auteur, Lehla Eldridge, hoe ze op het idee kwam van dit boek en hoe ze dacht dat het haar nooit zou lukken. Eerlijk gezegd, ze had beter niets uitgegeven. De Engelse verbleef negen maanden in Zuid-Afrika en heeft amper ervaring met koken. Ze kreeg de recepten van lukraak gekozen Zuid-Afrikanen en probeerde ze zelf een keertje uit. Niet bepaald indrukwekkend.

Slordig prentenboek

Bij Zuid-Afrikaanse gerechten kunnen we ons weinig voorstellen en we denken de gemiddelde cjp’er ook niet. Van gerechten als "Evita’s gedroogd fruit bobotie" of "Splashy Fen kaas scones" kunnen we ons absoluut geen beeld vormen. Dat is meteen het grote gemis in dit kookboek. Er staat geen enkele foto in, terwijl niemand een idee heeft hoe zoiets eruit zou moeten zien. Het boek is wel geïllustreerd met tekeningen die de auteur maakte tijdens haar reis. Het lijkt net een prentenboek voor kleuters met al die kleuren en vereenvoudigde tekeningetjes. Laten we eerlijk zijn: hier zaten we echt niet op te wachten.

De slordige vormgeving doet er nog een schepje bovenop. Er zijn pagina’s waarbij de tekeningen de tekst overlappen, waardoor je het recept deels niet kan lezen. Zulke grafische fouten zijn onaanvaardbaar. We vinden alvast niets goed aan Eldridges Zuid-Afrikaans kookboek. Hoewel we wel wilden weten wat die keuken inhoudt en we zelf aan de slag wilden, blijven we hier echt op onze honger zitten. Letterlijk.