Atmosferische beats

Blood Like Lemonade is een plaat die je tot rust brengt. Ideaal om bij weg te dromen in een hangmat tussen twee palmbomen, of andere bomen naar keuze.

Gefluister en beats

Morcheeba komt uit de triphopstal en deze stijl is altijd al goed geweest in het in elkaar steken van liedjes die gevoelig en atmosferisch zijn, maar dikwijls wel een donker kantje hebben. Bij Blood Like Lemonade is het niet anders.

De stem van Skye is een grote troef. Ze klinkt zwoel en vol, alsof ze fluistert soms. Maar ook de broers Godfrey zetten goeie beats neer. Het resultaat is een album met sterke nummers die snel in je hoofd blijven hangen.

Mix van stijlen

Cut to the Bass is een geslaagde mix van hiphop, elektronica en blues, die uitnodigt om te dansen. Blues vormt ook de basis van Mandala, waarin een simpele mondharmonica je naar de outback brengt. De intro van Self Made Man doet dan weer hard denken aan Je t'aime (moi non plus) van Gainsbourg & Birkin. Het refrein van Beat of the Drum geeft de indruk van een ritueel lied dat een clan uit het ver verleden zong telkens ze op avontuur gingen. Opener Crimson is een liedje dat je al eens eerder gehoord denkt te hebben. I am the Spring wordt enkel door een gitaar begeleid en klinkt eerder melancholisch in tegenstelling tot wat je van zo'n titel zou verwachten. Recipe for Disaster klinkt dan weer donker met een refrein dat blijft hangen.

Blood Like Lemonade is een goeie plaat die elke chill out room zou moeten hebben. Met zeven albums onder hun naam begint Morcheeba al een ancien te worden, maar op deze plaat speelt dat alleen maar in hun voordeel.