Denkers en doeners
Yves Desmet en Jos Geysels
Guy Verhofstadt, Bart De Wever, Frank Vandenbroucke, Jean-Luc Dehaene, Vera Dua, Herman Van Rompuy, Karel De Gucht. We kennen hun namen en weten dat ze iets met de politiek te maken hebben, maar wie zijn die mensen echt? Waar komen hun ideeën vandaan? Wie zijn hun inspiratiebronnen? Neem net zoals wij een kijkje in het leven van deze zeven Vlaamse toppolitici en leer de politiek beter begrijpen.
Politiek nu
Door de media die tegenwoordig de klok rond verslag wil uitbrengen, hebben politici geen tijd meer om rustig na te denken en besluiten te nemen. De publieke beeldvorming is immers heel belangrijk en politici wil daarom meteen resultaat boeken. Gevolg: verschraling van het debat, onvoldoende aandacht voor processen op lange termijn, topfiguren die belangrijker worden dat het gedachtegoed van hun partij.
Toch zijn er nog steeds mensen die de publieke zaak willen dienen. Zeven toppolitici vertellen over hun drijfveren in de zoektocht naar een betere samenleving. Ze praten daarbij met mensen die hun gedachten beïnvloed hebben.
Guy Verhofstadt en Amartya Sen hebben het over oorlog, identiteit en de onzichtbare hand. Wat dat laatste wil zeggen, snappen we niet helemaal, maar we gaan wel akkoord met de uitspraak van Verhofstadt: hij wil oorlog voorkomen door elke mens in al zijn facetten te aanvaarden.
Frank Vandenbroucke en Pierre Rosanvallon praten over sociale zekerheid, legitimiteit en onderwijs. Ze willen ons mensen meer laten meespelen in de samenleving. Solidariteit en goede sociale verhoudingen zijn van belang, maar ook nieuwe rechten en plichten, kwetsbare groepen niet uitsluiten, ... We zijn het eens met hun denkwijze, maar hebben onze bedenkingen bij die nieuwe rechten en plichten.
Bart De Wever en Theodore Dalrymple hebben het over conservatisme, leven aan de onderkant en normen en waarden. Net zoals Vandenbroucke willen ze de mensen meer verantwoordelijkheid geven. De Wever is ervan overtuigd dat wat er fout gaat nu teveel naar de samenleving geschoven wordt en niet naar de mens alleen. We worden ook te vrij gelaten: Alles mag, alles kan. Waar zijn die regels en normen van vroeger naartoe? Die herintegreren en bewerken is beter dan er nieuwe verzinnen.
Vera Dua en Ton Lemaire wandelen in de stad, praten over ecologie en onthaasting. Voor alle groenen onder ons: hun gedachtenbeeld is dat de mens moet wandelen en hierbij het hele landschap bekijken in plaats van te lopen en met oogkleppen te denken en handelen. Dit is ook te herleiden naar de politiek.
Herman Van Rompuy en Luc Ferry geloven in het geloof, humanistische transcendentie en de liefde. Alleen liefde geeft zin aan het leven. Verbondenheid en gemeenschap zijn de doelen van politiek.
Karel De Gucht en Robert Cooper praten over de EU en haar werkpunten op het vlak van gemeenschappelijk buitenlands en defensiebeleid.
Jean-Luc Dehaene en Alvin Toffler hebben het over toekomst, digitalisering en prosumeren. De jongeren van vandaag leggen hun ouders uit hoe de computer werkt, wat de beste gsm is, welke spelcomputer de beste is. Daardoor krijg je een shift in de familiale machtsverhoudingen. Het nadeel van de digitalisering is ook nog dat leugens naast waarheid komen te staan, waardoor alles dus een grote puinhoop wordt.
Eye-opener
Dit boek is een eye-opener voor elke mens die zich iets van de samenleving aantrekt. Elke politicus heeft wel een of ander denkbeeld dat hij volgt, of dat nu spirtueel, economisch, industriël of natuurlijk is. Door deze denkbeelden te bekijken, ga je ook anders denken. Vooral provocerende uitspraken hebben dat effect.
Nu we dit boek gelezen hebben, begrijpen we meer van de politiek. Het is makkelijk leesbaar en in mensentaal geschreven. Iedereen die dit boek leest, zal zijn politici beter begrijpen en met sommige ideeën akkoord gaan, met andere niet. Dit boek maakt duidelijk wat politici zelf belangrijk vinden en wat ze willen veranderen in de wereld.
29 juni 2010
