Els Dottermans heeft een paars, glitterend pakje aan, met daaronder een spannende, leren broek en stiletto's van wel tien centimeter. In het pikkedonker zingt ze een passioneel flamenconummer van Amparo Cortez. Rondom haar, in het halfrond, heeft ze een sterke band samengesteld (met onder meer Axl Peleman en Hans Francken) die haar anderhalf uur lang muzikaal begeleid in haar zoektocht naar de essentie van de vrouw. "Wass will das Weib?" waren de laatste woorden die filosoof Sigmund Freud uitkraamde op zijn sterfbed. Als hij gedurende zijn hele leven niet tot een antwoord op deze heikele vraag is gekomen, wie zijn wij dan om een passend antwoord te pretenderen?

La Dottermans

Wass will das Weib? moet zowat de meest gemediatiseerde voorstelling van het nog prille jaar zijn. De Minnepoort in Leuven zit dan ook eivol. Met onze twintig lentes zijn wij zowaar de jongste van de hele zaal. Opvallend hoeveel mannen van middelbare leeftijd hun vrouw vergezellen, misschien om eindelijk te weten te komen hoe ze met hun eega's moeten omgaan, misschien om naar de fantastisch mooie Els Dottermans in sexy outfit te staren. Of te genieten van de artistieke kwaliteiten die la Dottermans in overvloed heeft.

Vorig seizoen bracht ze samen met Wim Opbrouck het liedjesprogramma Ik val... val in mijn armen, dit keer staat ze solo in de schijnwerpers. En Dottermans geniet dat het geen naam heeft. Ze is niet alleen een formidabele actrice (momenteel te zien in Oud België), maar ook een schitterende zangeres. Het drama en pathos waarmee ze haar liedjes brengt, overstijgt veruit de gemiddelde popprinses die niet eens weet waarover haar liedjes gaan. Stellen dat Dottermans haar liedjes echt doorleeft, is een understatement.

Pi-pa-pijpen

Wass will das Weib? kiest niet voor de gemakkelijke benadering: geen avondvullende set covers, maar veel Engelstalige liedjes die voor de gelegenheid een verrassende Nederlandstalige vertaling meekregen. I am a woman in Love van Barbara Streisand wordt Ik ben een vrouw aan de rand (vertaald door Oscar Van den Boogaard), en Crying van Roy Orbison verandert in Doo-oodgaan (met dank aan Bernard Dewulf). Eva De Rooverevertaalde Jolene van Dolly Parton. Deze furieus gezongen song is een van de hoogtepunten van de avond, naast het sowieso al adembenemende Je suis malade van Dalida en Liefdesliedje dat geleend werd bij de Nederlandse cabaretière Katinka Polderman. In deze laatste song bezingt Dottermans de vleselijke geneugten van een vrouw ('Pi-pa-pijpen'). Alle liedjes hebben als gemene deler dat ze een aspect van het vrouw-zijn, en niet in het minst het lijden, als onderwerp hebben.

Zo herkenbaar

Maar met de luchtige bindteksten (geschreven door Conny Palmen) wordt Was will das Weib? nooit zwaar. De lachsalvo's gieren door de zaal, vaak als gevolg van de herkenbaarheid van de situatie. Zoals mannen die zich excuseren voor een liefdesbreuk met een zin als "Sorry, ik hou niet genoeg van mezelf om van jou te kunnen houden", terwijl ze op een ander gaan vogelen. Of het feit dat ze steeds verliefd wordt op hetzelfde type man (in casu groot, blond, vertalers van Engelse gedichten en steeds down). Of mannen die hun overspel verdedigen met dooddoeners als "Schat, ik kan liefde en seks perfect gescheiden houden, en dit was enkel seks, ik hou toch alleen maar van jou...". Net zoals vrouwen een imaginaire vriendin vinden in hun damesbladen, spiegelen ze zich hier aan hun begrijpende seksegenote op de scène.

Wass will das Weib? is een geslaagde mengeling geworden van geëngageerde tekstfragmenten en liedjes die als oorwormen in je hoofd blijven zitten. Niet alle overgangen zijn even vlot en soms ruikt de show wat naar een feministisch pamflet. Maar de mooie vertalingen van de liedjes en de humor ("Tepel in het Duits? Burschtwratz!") maken Wass will das Weib? erg genietbaar. En we durven er onze vrouw op verwedden dat als Dottermans deze liedjes op een cd zou bundelen, ze na elk concert minstens tweehonderd plaatjes zou verkopen. Ook al hebben we dan geen vrouw.

Deze voorstelling kan je gratis bekijken op het Laurentplein, Gent. Wees erbij op 19 juli 2010 om 22.00u.