Marcel Broodthaers is één van de belangrijkste Belgische kunstenaars uit de twintigste eeuw. Tijdens de verkiezing  van de Grootste Belg in 2005 eindigde hij op nummer 97. Hij droomde er van om poëet te worden maar zijn dichtbundels bleven gehuld in de stoffige vergetelheid. Zijn kunstwerken daarentegen bleven niet onopgemerkt omdat ze minimalistisch en tegelijk veelzeggend waren. Hij reageerde tegen de kunst als bedrijf en zag een museum als de ruimte van herinnering. En met deze expo zullen zijn werken zeker worden herinnerd.
 

Het idee achter de eierschalen

De setting van de expo is een grote lege ruimte. Symbolisch, want zijn objecten verwijzen naar de absolute relativiteit van het leven. Daarbij is het idee belangrijker dan het kunstwerk zelf. Zo wil hij met Coquilles d'Oeufsaantonen hoe relatief zo’n museale context is. Daarvoor ordent hij op een monochrome  rode achtergrond 289 eierschalen. Verder is er nog de rode mosselpot en een bolle spiegel in lijst. Dagdagelijkse consensus maar de ideeën er achter zorgen voor de totaalervaring.

Het onderscheid tussen beeld en taal vormt zowat de kern van Broodthaers’gedachtegoed. Daarbij behoudt hij zijn fascinatie voor literatuur. Onder andere de Franse dichter Stéphane Mallarmé geldt als inspiratiebron. Eén van zijn gedichten wordt gevisualiseerd in Un coup de des. En zo zijn er voortdurend verwijzingen en associaties in het werk van Broodthaers. Enige achtergrond is dan ook noodzakelijk voor deze expo want anders zal de pot mosselen enkel aanspreken met een goed pak frieten.