Een rammelende gitaar, surfdrums en een zanger er nog net in slaagt om in toon te blijven, meer hebben Wavves niet nodig om een dijk van een feelgoodplaat te maken. Feelgood voor wie een stevige lik distortion kan verdragen weliswaar, want hoewel de band grossiert in een rist aan “oohs” en “aahs” en schaamteloos catchy refreintjes uit de mouw schudt, ligt dit alles verzonken in een zee van noize. Het leverde Wavves etiketjes als “lo-fi”, “no-fi” en (onze favoriet) “shitgaze” op.

Rammelige psychedelica

 King of the beach” zit vol met rechtoe-rechtane surfpopnoize, zoals de titeltrack Super Soaker en het zalige Take On the World. Rammelige rifs verzonken in reverb en distortion maken het mooie weer. Hier en daar trok Wavves de registers open en klinkt wat pyschedelica door, waarbij songs als When Will You Come ons een idee geven hoe de Beach Boys had kunnen klinken indien Brian Wilson niet zo’n perfectionist was geweest.

Een perfect plaatje om de hittegolf door te komen!